Afgelopen week nog veel werk verricht voor mijn buitenshuisbaas. Dit was de laatste vakantieweek van een aantal collega’s dus vanaf vandaag wordt dat een stuk rustiger. Mijn baas vroeg bij mijn afmelden vandaag of ik blij was dat her er weer op zat en ik het nu wat rustiger had. Ik vertelde hem van een volle week voorbereidingen voor de open dag die ik tegemoet ga. Waarop hij heel droog vraagt of ik daarover geen aankondiging in de bladen wilde. Hoe dom kun je eigenlijk zijn? Helemaal vergeten dus heel snel nog een persbericht gemaakt en grote lieverds gaan kijken waar het nog mee kan. Typisch gevalletje, het paard van de smid heeft altijd de langste hoeven… Verder had ik deze week op verzoek van mijn baas een gesprek met de mentor van de aspirant redactie stagiaires. Onze redactie is te klein om de echte ‘zorgenkindjes’ onder onze hoede te nemen. En ondanks dat het wellicht een groot goed is dat iedereen moet kunnen worden wat hij graag wil zijn, hebben we de afgelopen twee jaar nogal wat strubbelingen gehad met dyslectische studenten journalistiek. En de auto correctie leverde vaak hilarische teksten op waar mijn baas dan weer niet om kon lachen. Mijn gesprek met de mentor eindigde in een verwijt dat we mensen uitsluiten en stigmatiseren. Dat ging mij veel te ver en op dat moment was ik dankbaar dat ik daar was in plaats van mijn baas want in dat geval hadden we waarschijnlijk voorlopig helemaal geen stagiaires meer gehad. Ik heb mijn schouders opgehaald en het doel behaald! En natuurlijk is al het andere ook de afgelopen week gewoon doorgegaan. Grote kolos Epos doet het fantastisch. Wat een lieve hond! Verder hebben een noodaanvraag voor opvang voor 5 labradors. In leeftijd variërend van 1 tot 7. En daar kwam gisteren nog de aanvraag bij voor 2 pupjes van 15 weken. Wij krijgen half september al 10 kleine hondjes waarvan op dit moment de papierwinkel in orde wordt gemaakt. Met spoed dus plegers gezocht voor lieve, prachtige en kerngezonde labradors die echter maatschappelijk volledig onervaren zijn. En dit is een absolute noodoproep! Ook deze week is Aneska, de trimster geweest. Die heeft zes hondjes getrimd. Hond Jolly, inmiddels alweer geruime tijd geleden geadopteerd, werd gesteriliseerd. Rina kwam een dagje over voor de administratie en geeft een reuze klus geklaard. We hebben een mogelijke locatie bekeken waarvoor we nog nadere afspraken moeten maken. Zaterdag kregen we een melding van een aangereden poes maar die hebben we niet meer kunnen lokaliseren. Zondag werd er een broos en ziek kittentje veiliggesteld door Maaike. Het slechts 227 gram wegende hulpbehoevende hummeltje verblijft in liefdevolle pleeg en wij nemen de financiële verantwoording op ons. Gedurende de zondagmiddag deed ik boodschappen. Bijzondere boodschappen. Ik mocht op zoek naar grabbelton grabbels en Rad van Fortuin prijzen. Daarna nog eten scoren voor onszelf want wie hard werkt moet goed eten. En vanaf de vroege maandagochtend vliegen we keihard de voorbereidingen open dag in!
Weergaven: 137