Roemba haar gezondheid en gedrag is wisselend. Soms wil ze graag, gretig eten en dan opeens weigert ze vastbesloten om er ook nog maar naar te kijken. Ik moet haar frequentie van ontlasting goed in de gaten houden want verstopping ligt op de loer. Daarom werden er eerder ook al röntgenfoto’s gemaakt die ons wederom bij de specialist deden belanden. Jullie begrijpen, mijn dagen, nachten en gedachten staan veelal in het teken van Roemba. Afgelopen woensdag had ik een botscan. Hopen dat de maandelijkse injecties in ieder geval erger hebben weten te voorkomen. Daarna had ik in de middag een overleg wat, overigens gezellig, uitliep tot halverwege de avond. Productief en gezellig, wat wil je nog meer. Daarna was het natuurlijk weer wel rennen en vliegen om de verloren tijd in te halen. Op donderdag moest ik bloed laten prikken in verband met de in het verschiet liggende afspraak met de internist. Het is een beetje raar want een centimeter of 5 naast de prikplek zit een enorme blauwe plek en aan mijn elleboog hangt een behoorlijke zak met vocht. Erg hinderlijk bij het bewegen van de rechterarm. In de linkerarm zijn de aderen al zowat helemaal onzichtbaar en daardoor ook ongelooflijk moeilijk aan te prikken. Wat een gedoe toch allemaal wanneer een mens iets mankeert. Verder heb ik de vorige week heel bewust tijd genomen voor de dieren. Vooral de honden. Eén op één dingen met ze gedaan zodat ze zich allemaal op een bepaalde manier, door een bepaalde verwennerij, toch een beetje bijzonder voelen. Dat is relaxed voor mij en tof voor hen. Dat betekent wel dat er nog heel wat verplichtingen ingehaald moeten worden. Maar goed, daar staat tegenover dat ik tussentijds ook een aantal dingen heb geregeld die eigenlijk te lang waren blijven liggen omdat ze tijd kosten die ik mezelf normaliter niet gun. Zo reageert één van onze adoptanten niet op onze berichten/vragen en dat kan natuurlijk niet. Een normaliter onbetaalbare, maar diervriendelijke advocaat heeft dat voor ons opgepakt als dierenvriendendienst. Maar daar gaat het verstrekken en bespreken van veel info aan vooraf. Dat loopt nu tenminste en we hebben afgesproken dat we het nu een paar dagen de tijd geven. Afgelopen week ontving ik het droevige bericht dat het door ons geplaatste hondje Truitje is overleden. En dat doet zeer! In de allereerste plaats natuurlijk ontzettend triest voor haar adoptant maar raakt ons zeker ook diep in onze dierminnende harten. We investeren zo ontzettend veel, gevoel – emotie – kilometers – tijd en geld, in de opvangdieren en dan hoop je op een lang en gelukkig leven wanneer ze eenmaal op hun plekje en in harten van de adoptanten zijn beland. Helaas was het ook in dit geval voor Truitje, veel te kort! Een foto naast mijn telefoon van mijn allerliefste handenbindertje Kansje veroorzaakte tumult op onze facebookpagina. We zouden de boel belazeren om haar kleiner te laten lijken dan ze is. Rare gedachtegang want wat zou daar het nut van zijn? Het ontlokte aan Jan de uitspraak dat niets meer over haar plaatsen wellicht beter zou zijn. Natuurlijk niet! Er zijn ruim 20.000 volgers die het fantastisch vinden om van haar te horen of zien. En dat laten we door een klein aantal negatieve toetsenbordridders en roeptoeters niet verpesten. Dus ook Kansje blijft in beeld! Afgelopen vrijdag zou Giant worden geopereerd. Dus we hadden een zeer gedetailleerd plan uitgewerkt. Want met 90 kilo hond op stap moeten die niet gewend is om op stap te gaan is geen sinecure. Alle moeite bleek voor ‘niets’ want uit het voorafgaande bloedonderzoek bleek niets desastreus maar wel een verhoogd risico bij de narcose. Dus nu 2 maanden uitstel en medicatie. Daarna opnieuw bloedonderzoek. Voor niets staat tussen haakjes want de dierenartskosten voor dit onderzoek en medicatie bedragen 450 euro. En dat slaat de schrik mij wel even om het hart want dit was nog maar de eerste aanloop naar de eerste operatie en dan moeten er nog vele operatieve ingrepen volgen voor de reuzen. Ook Bonny, de Springer die bij Betty in pleeg verblijft, moet ook nog worden gesteriliseerd. Daar kun je dan wel eens van wakker liggen. Giant zelf vond het afgelopen vrijdag eigenlijk wel een topdag. Veel indrukken opgedaan en hij heeft het ook super gedaan. Afgelopen weekend ging alles zijn gangetje, al blijft dat hier natuurlijk altijd een spreekwoordelijke ‘rotgang’ want het is altijd haasten geblazen. Roemba heeft gedurende die dagen goed gegeten. De reuzen doen het goed, dus niets te klagen. Vandaag wilde ik het leven voor Roemba net even wat leuker maken door haar half uurtje vrij op het terrein te laten spelen met haar oude vrienden. Verstapt de schat zich en nu loopt ze kreupel. Mijn eigen pechvogel…
Weergaven: 34