Teske is donderdag vertrokken naar haar nieuwe thuis. We kregen een ontzettend tof filmpje waarop te zien was dat ze al helemaal dol was op de man des huizes. Gelukkig, fijn, het voelde van het begin af aan al heel goed! Dus vandaag zouden Peter en Marcia de andere Engelse Springer ophalen en naar Betty brengen. Totdat ik vanochtend achter mijn eerste bakje koffie mijn appjes las. Een soort van brief van de adoptanten. Het ging niet goed. Teske achtervolgde de man en daar werd hij nerveus van. Ook gedurende de nacht kon ze niet alleen zijn. Ze is er dus 2 nachten geweest. Teske had professionele hulp nodig (hoe onaardig is dat) en zij waren niet de aangewezen personen om daarmee aan de slag te gaan. Tot overmaat van ramp reageerde de andere al aanwezige hond ook niet goed op Teske. De adoptanten hadden er nog wel aan toegevoegd dat ze bereid waren Teske ergens naartoe te brengen. Ik viel werkelijk zowat van de bank af van ongeloof. Maar ik moest ook direct actie ondernemen want wellicht waren Marcia en Peter al onderweg om de Springer op te halen. Dat bleek gelukkig nog net niet het geval. Eerst overleg. Betty wilde de andere Springer er wel bij maar krijgt deze week ook al een logeerhond. Ook een Eerselhond en die kun je niet zomaar ergens onderbrengen. Opeens drie honden erbij is niet te doen. Teske moest vandaag nog terug dus de nieuwe Springer hebben we helaas een weekje uit moeten stellen. Na alles te hebben geregeld drong het allemaal pas tot mij door, dat voelde als een rechtse directe midden in mijn gezicht. Soms geloof ik oprecht in mensen en dat deed ik in deze mensen voor de volle 100%. Een nieuwe huisgenoot heeft tijd nodig en dan heb ik het niet over 48 uur. Teske laat zich heel goed ‘corrigeren’, al haat ik dat woord in deze context, maar ik bedoel even wegsturen op het moment dat ze te opdringerig zou zijn. Maar dan moet ze wel thuis genoeg zijn om al een plekje te hebben. En dat soort zaken. Maar weet je, niets is erger dan ergens verblijven waar je niet welkom bent en geloof mij, dat gevoel is mij bekend. Teske is terug en ik zit inmiddels in de fase en weer door na het incasseren, het voelen van onmacht, intense teleurstelling en een bepaalde schaamte omdat we het haar hebben laten overkomen. Godzijdank mocht ze terug naar haar veilige, zo vertrouwde en door haar zo geliefde Betty. We hadden gelijk met deze adoptanten ook nog andere serieuze aspirant adoptanten en die heb ik een berichtje gestuurd. We gaan eerst kijken wat dit alles met haar heeft gedaan en daarna kijken we weer verder. Voor nu even rust!
Weergaven: 20
Verdorie, wat toch een toestand voor Teske maar ook voor jullie en Betty weer. Wat kun je je toch vergissen in mensen. Ik moet zeggen dat ik een nieuwe buurman heb en die haalde een hondje uit het asiel. Bleek later uit Roemenië te komen. Het heeft 2 jaar geduurd voordat hij bij hem kwam om een knuffeltje, maar hij heeft het wel 2 jaar volgehouden. Het diertje is nu 16 en doof en half blind maar is nog steeds gelukkig binnen de familie. Zulke mensen, volhouders, heb je ook.