Afgelopen maandag was het Koningsdag en ik had mezelf voorgenomen om even op de verkooppunten te gaan kijken of ik ergens wollen dekens kon scoren voor Gerard. Het was natuurlijk weer ijdele hoop en ik ben nergens heen geweest. Want afgelopen zondag was Jan niet thuis, die had een lunch met zijn zussen in omgeving van Haarlem. Veroniek en ik kregen Roemba niet aan het eten. Helaas deed ze dat maandag nog niet. Specialist geraadpleegd. Kreeg een spoedafspraak voor donderdag laat in de middag. Tussentijds overleg met Sofie. Ik vroeg aan Jan of ze ontlasting had gehad en hij vertelde dat hij dat in de vroege ochtend nog had opgeruimd. Voor dinsdag stond er een afspraak bloedonderzoek van Marielle in de dierenartsagenda. Gebeld of Roemba mee mocht komen. Zo ook een zwerfkater die zich na enige dagen van afwezigheid weer had gemeld in de schuur bij Jolanda. Vangkooi gezet en kat gevangen. Ook die mocht mee. Dat gehavende exemplaar bleek niet behept met enige ziektes die als sluipmoordenaars rondwaren onder de zwerfkatten. Zijn diepe wonden werden behandeld en uiteraard gecastreerd, geënt, gechipt en zijn parasieten werden bestreden. Bloedonderzoek Marielle was dusdanig goed dat het gebruik van 1 dagelijkse pil komt te vervallen. Van Roemba werden röntgenfoto’s gemaakt. Er was inderdaad sprake van een verstopping in de darm die vrij gemakkelijk werd verholpen met Microlax. Maar er was sprake van een vage massa vlak achter de maag. En dan kun je mij al bijna wegdragen. Maar goed, inmiddels at Roemba weer, gaf soms klein beetje over en ik hield mij vast aan de afspraak bij de specialist. Rina was afgelopen dinsdag hier voor de boekhouding en die heeft weer bergen werk verzet. De inmiddels gecastreerde kater had in de auto geplast dus auto schoongemaakt. De woensdag ben ik een beetje doorgeworsteld met veel zorgen om Roemba. Maar Jan haalde ook nog twee voormalige haremdames van Giant op. Dat werd een fantastisch weerzien met de twee hier al aanwezige dames. Dat was eigenlijk gewoonweg ontroerend. Donderdag werd Roemba’s ziek zijn door de specialist benoemd tot: moeilijke casus. Het kan nog alle kanten op en we kunnen allemaal alleen maar hopen op de goede kant. Nog wat extra medicatie erbij…. Op 8 mei bellen voor de uitslagen van het bloed. Ik bracht de nacht volkomen slapeloos door. Op vrijdag kwam de trimster. Die heeft 5 hondjes geschoren. We hebben samen met de vrijwilligers alvast de verjaardag van Kansje gevierd. Cor en Marjolein hadden een geweldige fototaart laten maken waar Kansje zelf natuurlijk als eerste haar tanden in mocht zetten. Uiteraard waren er ook cadeautjes. Echt allemaal zo ontzettend leuk, lief en bijzonder. Ik moest nog even een column schrijven. Nou, ik zou zeggen inspiratie genoeg. Overleg met Charlotte over een aantal LUHN afspraken. Op zaterdag hebben Peter en Marcia een doodsbange Springer opgehaald die bij Betty in pleeg mocht. Dat was eigenlijk een week later dan origineel gepland vanwege de totaal onverwachte terugkomst van Teske. En ik heb het hondje natuurlijk niet gezien maar uit de communicatie met Betty blijkt wel dat het geen ‘eitje’ is, noch zal worden. Maar goed, alle vertrouwen in Betty. Vandaag Jan en ik vol aan de bak want totaal geen hulp in een overvolle opvang.
Weergaven: 0