Ik heb het bijzonder druk gehad met dingen/mensen waar ik niet echt heel gelukkig van werd. Sterker nog, waar ik de moed een beetje door begon te verliezen. Mensen op leeftijd die een jong hondje willen. Een mevr. die vroeg of ik een mannelijk exemplaar ook in de vrouwelijke versie kon leveren. Mensen die bellen of ze op de website/facebook pagina van de Eerselse fokker een pupje uit kunnen zoeken en dat op bestelling bij ons af kunnen halen? Wat denken die mensen? Ze geven daar geen pupjes gratis weg, al zeker niet naar keuze en zij die anders beweren vertellen niet de waarheid! En wij gaan ze niet kopen! Wat heeft u dan wel, is vaak de volgende vraag waarna ik naar de website verwijs. Volgens hen kan ik ze dat net zo goed even vertellen, ook wanneer het half tien in de avond is en mijn warm eten voor mijn neus staat. Ook bellen er mensen voor info om vervolgens helemaal nergens naar te luisteren maar vooral zelf te vertellen hoeveel huisdieren ze van jongs af aan al hebben gehad. Hoeveel ze ervoor gedaan en gelaten hebben, hoe die dieren aan hun einde kwamen hoeveel pijn dat deed. Want je houdt toch van zo’n beestje. Vertel mij wat… Maar weet u, de dieren hier zijn geen vervangers voor andere overleden dieren, vergelijken is niet eerlijk. Nooit! En juist op het moment dat je denkt, zijn er nog mensen die als uitgangspunt hebben dat ze er voor de dieren willen zijn in plaats van dat ze slechts in eigen behoeftes willen worden voorzien… Ontvang ik een geweldige mail. Ik beloofde een dag later telefonisch contact op te nemen want ik kon niet nog een teleurstelling gebruiken. Lieve dame met volwassen kinderen wilden harten en huis openen voor de twee poedeldames. Maar de hondjes moeten nog veel leren, behoeven veel geduld en zijn nog onbekend met veel dagelijkse maatschappelijke dingen. Kennismaking van een leien dakje, nachtje erover slapen resulteerde in een volmondig: we gaan er voor de volle 100% voor. Een mooie toekomst voor de dames en weer wat vertrouwen voor mij persoonlijk in het kunnen vinden van ware dierenvrienden en daar ben ik heel erg blij mee. Verder hebben we hier een begin gemaakt met het afzetten van het terras grenzend aan onze woonkamer zodat we niet de hele tijd op de kleine vluchtgevaarlijke hondjes hoeven letten. Er werd een stukje tuin opgeofferd voor uitbreiding opvangunit in de vorm van een heuse Pipo-wagen. Die lieve Hans bracht alweer heerlijke luxe broodjes voor de afhaaldag van morgen. Vrijwilligers wandelden naast de talloze werkzaamheden aan de units ook nog met de honden. Samen met Corina heb ik hondje Molly nog uit de poep gewassen. Want hoe Molly dat voor elkaar had gekregen is een raadsel. Vandaag kwamen Judith en dochter Tinne helpen met de voorbereidingen voor de afhaaldag van morgen. Echt supertof! Verder heel veel opgeruimd en schoongemaakt. Morgen afhaaldag, maandag Joyce dag, dinsdag een unit in gereedheid brengen voor Sijsje want zij moet na maanden in huiselijke pleeg terugkeren naar het stichtingsadres. Er is namelijk totaal geen belangstelling voor deze poepschattige, eenjarige, inmiddels gesteriliseerde hondendame en pleeg kan niet eeuwig blijven duren. Sneu voor Sijsje want hier gaat ze terug naar af, een verblijf in één van onze units. Ik kan alleen maar hopen dat deze teleurstelling voor haar snel ten einde komt en dat zich een barmhartige pleeg of adoptant zal melden. Maar eerst morgen, morgen is het afhaaldag…
Weergaven: 89