Er hier ’s avonds en ’s nachts zomaar even een hondje bij hebben is geen grapje. Het is allemaal vreemd voor zo’n hondje, die blaft een keer en vervolgens staat hier alles opeens op scherp en vormen ze allen tezamen het Nispens hondenkoor op zijn best…
Dus na een niet zo rustige nacht was het vanochtend haasten geblazen want ik moest met Ivy naar Sofie. De knobbel bleek een liesbreuk en de operatie in combi met sterilisatie werd ingepland. Weer naar huis waar ik contact had met haar pleeg en aspirant adoptant. Niet veel later realiseerde ik me dat ik niet duidelijk had gecommuniceerd dat Ivy echt pas loops is geweest. Sofie bellen. Operatie uitgesteld en nieuwe telefoonronde naar de betrokkenen. Ivy gaat komend weekend verhuizen en wij regelen de operatie over 2 maanden. Ursula zou Ivy vandaag eigenlijk wel ophalen maar dat bleek dus niet te lukken. Omdat ze toch hier was heb ik haar maar direct alvast een beetje aan een riempje leren lopen.
Vervolgens werd ik gebeld door een man met een Duitse herder van 1 jaar. Doodsbange hond afkomstig uit Spanje aangeschaft via internet. Hond kan nergens terecht… Ik doe mijn best maar of het voor morgen lukt? Tien minuten later werd er opvang gevraagd voor drie fokteefjes. Poeh, moet goed komen… Ivy naar haar pleeg teruggebracht. Snel naar huis want Sjors zat in het bos en die laat zich alleen door mij pakken. Weer telefoon, Djazz komt terug. Euhhh… Nu staat hier de hele boel op zijn kop om een plekje voor hem vrij te maken zodat we de klap voor hem een beetje kunnen verzachten. We hebben namelijk gezien wat het terugkomen vanuit pleeg met Dixie heeft gedaan en nog eentje met een onnodig trauma willen we graag voorkomen.
Wie heeft ooit gezegd dat het leven gemakkelijk is? In ieder geval niet hier… Maar goed, we moeten het weer maar zien te klaren!
Weergaven: 1