Je holt hier in de ochtend je bed uit en dondert er ’s nachts afgemat weer in. Ik zei vannacht tegen Jan dat we wel zwervers leken. Dus na een slapeloze nacht haren wassen, kleurtje erin, bad genomen en dan heb ik vaak het idee dat veel ellende en teleurstelling vanuit je lijf door het badputje wegspoelt. Beddengoed, inclusief dekbed in de was en toen begon de dag. Voor het eerst in mijn leven nee moeten zeggen tegen een hond. Een Duitse herder nog wel en amper een jaar oud en dat terwijl ik wist wat hem te wachten stond. Dat is snoeihard. Maar ik kon hem hier niet kwijt en ik kan op dit moment een bijtend exemplaar, ook al is het dan van angst, nergens onderbrengen. Hij kwam vanuit Spanje naar Nederland om hier te eindigen op de tafel van de dierenarts. Hoe sneu is dat? Wederom omdat men de verantwoording niet nam voor een levend wezen waar men ooit zelf voor gekozen had.
Verder moest ik werken. Veel tijd besteden aan het introduceren van Djazz want in tegenstelling tot wat men vaak denkt, dat kost hier ook tijd, moeite en aandacht. Daarna koken voor een paar dagen en Joyce bezoeken. Regelen dat de drie fokteefjes wel gered kunnen worden en weer door…
Morgen een opruimdag en dat is nodig. Nodig voor ons huis en voor ons hoofd want als alles op zijn kop staat, staat mijn kop dat ook…
Weergaven: 4