Gisterochtend kwam al vroeg de schilder omdat er vanwege ‘knibbel, knabbel, knuistje, wie knabbelt er aan ons huisje’ acties door de roedel der kleine hondjes nogal wat schade was aangericht. En dan is herstellen een must anders gaan de kozijnen volledig naar de vaantjes. Dus de eerste uitlaatsessie kwam erg vroeg en dat paste de hondendames en heren eigenlijk helemaal niet! Dan staan ze je in de gang net aan te kijken met een blik van ‘wat flik jij mij nou?’ Oké, hun dag- en nachtritme was dus enigszins verstoord maar neem van mij aan, zij verstoren dat van ons met regelmaat en dan ook nog zonder noodzaak noch schuldgevoel. Voor wat betreft het schilderen, goed voorbeeld doet goed volgen want ik heb de kwast ook maar ter hand genomen en hier en daar ook wat sporen weggewerkt. Een terrastafeltje in de beits en de middag een klein beetje oplapwerkzaamheden in de Bulldogkamer verricht. Verder hadden we voor de dieren en hun units gelukkig hulp. Jeanet en Bab hebben Gerard nog gewassen. Jolanda ging met Joe op stap en toen we dachten dat er een einde kwam aan een hele lange dag bleek moederpoes opeens echt doodziek te zijn. Diarree, overgeven, rillen, wegkruipen, haar kittens negeren en Els overstuur. Schrok mezelf werkelijk te pletter zeg! Telefoontje naar Sofie, medicatie overlegd, haar wat gegeven en een uurtje later lag ze weer bij haar kittens maar wilde ze nog geen eten. We hadden een afspraak staan voor vanochtend vroeg maar gedurende de nacht knapte ze dusdanig op dat we vanochtend in overleg hebben besloten om haar de stress van het gescheiden worden van haar kittens ten behoeve van een dierenartsbezoek te besparen. We wachten gedurende de dag even af hoe het gaat verlopen. Is het haar gisteren te druk geweest, heeft ze iets verkeerds gegeten? Ik weet het werkelijk niet, ik weet wel dat ik een volkomen slapeloze nacht achter de rug heb waarin ik mezelf wederom ontzettend veel zorgen maakte. Dan zie ik alweer moederloze kittens die dat dan weer maar moeten zien te overleven, aan ons in dat geval de ‘schone’ maar zware taak omdat voor elkaar te krijgen. Maar gelukkig, vooralsnog lijkt het mee te vallen maar we zijn weer even met onze neuzen op de feiten gedrukt hoe kwetsbaar het leven is. Vandaag een drukke en bijzondere dag… Daarover later meer.
Weergaven: 64