In de meest denkbare liefdevolle herinnering…
Tijdens een tocht door de donkerste krochten van een broodfokkerij trof ik een Berner sennenteef die met een poot door haar gevangenistralies mijn schouder beroerde. Op dat moment raakte ze mij in het diepste van mijn hart, ziel en zaligheid. Binnen haar kleine betonnen cel kon ze met geen mogelijkheid ontkomen aan haar talloze kroost die haar geen seconde met rust lieten. Anderhalf jaar lang heb ik gebeden en gestreden om haar uit de hel te mogen verlossen. Ik zag haar vaker, soms met pups en dan weer zonder. Steeds in de kleine bedompte, betonnen ruimte zonder enig comfort of verrijking. En steeds die poot door de tralies, die smekende blik in ogen die mij achtervolgde. Ze was onophoudelijk in mijn hoofd, hart én nachtmerries. Ik vreesde voor haar leven bij extreme kou en bij extreme hitte. Op een donderdagavond een telefoontje dat ik haar vrijdagochtend op mocht halen. Achterklep open en met een grote sprong de auto in bij de vrouw wiens hart ze lang geleden al veroverde. Nooit vergeet ik haar knipoog tijdens die sprong! Ze wist het, ze had het al die tijd geweten, ik was haar ‘lijntje’ naar de buitenwereld.
Ze kwam in opvang en gedroeg zich alsof ze altijd al hier was. Het voelde als een feestje en Feestje werd haar naam. Er volgde vachtverzorging en medische zorg waaronder een sterilisatie. En waar ik nooit op had gerekend, haar ideale adoptanten diende zich aan. Tweestrijd in hart en hoofd maar de liefde voor haar deed het hoofd winnen. Na een aantal bezoekjes verhuisde Feestje, inclusief een stukje van mijn hart, naar het verre Groningen. Alles wat ik haar ooit beloofde, alles wat ik haar gunde heeft ze daar gevonden. Samen met dit jonge stel, Sander en Noël, vormde zij een gezinnetje. Er werd getrouwd, Feestje was daarbij. Er kwamen 2 zoontjes, Feestje volgde de zwangerschappen op de voet. Ze was de oppas en de grote zus van een ander soort. Steun en toeverlaat, knuffelbeer, rustpunt en grote clown tegelijk.
Bijna ongemerkt begon de tijd zijn tol te eisen en in de ochtend van vrijdag 15 augustus bleek de koek volledig op en heeft Feestje, op 12 jarige leeftijd, het tijdelijke voor het eeuwige verwisseld. Voor eeuwig in vele harten! Na al het geluk en de liefde, het vele wat zij heeft gegeven, zijn er nu het verdriet en het grote gemis. Bij mij overheerst de dankbaarheid voor alles wat zij mocht ontvangen en beleven. Voor de wijze waarop ik deel uit mocht blijven maken van haar leven. Het delen in haar wel en wee. De foto’s en filmpjes, de telefonische updates en zelfs de bezoekjes vanuit het verre Groningen naar Nispen. Door dit alles heb ik Feestje nooit hoeven missen, bleef ze altijd dicht bij mij. Lieve, lieve Sander en Noël, dank jullie wel voor alles en voor nog zoveel meer! Mooie, geweldige, hartveroverende Feestje, slaap wel en weet dat je voortleeft in ons, wij die achterblijven! Je was en blijft mijn motivatie in wat ik deed en altijd zal blijven doen. Alles op alles zetten voor alle ‘Feestjes’ die mijn pad kruisen!
Els
Weergaven: 92
Wat heb je een moeite gedaan om Feestje te krijgen De hond is van de hel in de hemel gekomen Het gezin waar ze met open armen ontvangen werd is er ook 1 uit duizenden Wat heeft iedereen hiervan genoten Helaas komt er eens een eind aan en dat geeft hoeveel veel verdriet Beter had Feestje het nooit kunnen krijgen Veel sterkte voor jullie
Allemaal