Van donderdag op vrijdag een nagenoeg slapeloze nacht. Op vrijdag werd Tess opgehaald en daaraan voorafgaand hebben alle mogelijke horrorscenario’s zich binnen mijn hoofd al afgespeeld. Moeten we het wel of niet door laten gaan. Het is toch een hond met verhaal, een niet zo fraai verleden. Anderzijds van al die agressie is hier nooit ook maar iets gebleken. Het is inmiddels 6.30 uur in de ochtend dat ik er in gedachten een klap op geef. Willem, haar gastheer, is alleenstaand dus geen risico voor kinderen of kleinkinderen. Het hele verhaal er duidelijk bij verteld. Hoeveel kansen zouden er komen voor Tess? Niet veel, dus is dit haar ultieme kans en we moeten haar die gunnen. Maar dat alles haalt de onrust niet weg… Daarnaast spelen er veel dingen die niet alleen ons, niet alleen onze dieren treffen. Mijn dierenhart is diep geraakt door de beslissing van de DB om een soort ‘zomerstop’ in te lassen inzake een groep vrijwilligers die onder hun auspiciën zwerfkatten vangen en neutraliseren. Ze redden ontelbaar veel kittens en katten. De ware reden van de stopzetting is waarschijnlijk dat de DB het de taak, verantwoordelijkheid van de zes op dit asiel aangewezen gemeenten vindt. En dat is natuurlijk ook zo, zwerfkatten vallen onder de wettelijke verplichting zorgplicht van de desbetreffende gemeente waarin het dier werd gevonden. Maar goed, de naam Dierenbescherming schept ook verwachtingen toch? Zonder mezelf verder ergens mee te bemoeien kunnen wij gevoelsmatig de zwerfkatten niet in de steek laten. Daarnaast krijgt een ieder die nu die taak verzaakt het probleem later minstens maal 10 alsnog voor de kiezen want die katten zitten niet stil. En hoeveel zielen worden er door die beslissing dodelijk getroffen? Hoeveel katten en kittens zijn gedoemd te kreperen tot die dood als een verlossing komt? Dan gaat het over cijfers waar u en ik van achterover vallen! Poes Germa was natuurlijk donderdag geopereerd, gaat gelukkig goed maar ook weer veel zorgen overgemaakt. Hond Canou eet uitermate slecht, beetje uitproberen of het hem met pijnstilling beter gaat. In Bergen op Zoom was het Bourgondisch Krabbenfoor gaande. Ik ben daar ontzettend veel jaren samen met Bab heen geweest op vrijdag en daarom miste ik haar vrijdagochtend nog heel veel beetjes extra dan ik normaliter toch al doe. Toen ik aan de koffie zat op vrijdagochtend belde een vriendin. Ze had veel te vertellen en vroeg uiteindelijk of er bij ons nog iets bijzonders was. Ik antwoordde met ‘eigenlijk niet’ en we sloten het gesprek af. Waarop Jan mij aankeek en zei dat hij mij een eigenaardige vriendin vond omdat er zoveel was wat mij zo intens bezig hield maar wat ik dan niet deelde met de vriendin. Dat is inderdaad wel een beetje zo! Ik hou mijn zorgen vaak dicht bij mezelf…! Zoals gezegd, Tess werd vrijdag opgehaald nadat Miya en ik haar nog uitgebreid hadden gewassen. Alles wat mensen dan vlak daarna aan mij vragen ontgaat mij dan volledig. Er zijn hier uiteraard altijd duizenden dingen te doen maar wanneer Miya op zo’n moment vraagt wat ze kan doen, heb ik geen idee. Ik bleef vrijdag stand-by voor eventuele ontij meldingen inzake Tess. Dit alles tot op heden zo volledig onnodig want dat dappere hondenmeiske doet het heel goed. Kan nog verkeren maar voor nu is het veelbelovend. Op zaterdag was Veroniek hier om te helpen. Ik deed in de ochtend de dingen die ik moest doen. Na de lunch heeft Jan mij afgezet in het centrum van Bergen op Zoom. Ik heb kleding gekocht en direct met mezelf afgesproken geen kleding meer te kopen via het internet. Het valt toch altijd tegen, zeker de kwaliteit van de stof. Zweetspul waarbij je ook nog eens het risico loopt om direct in de hens te vliegen wanneer iemand een straat verder een shaggie opsteekt. Brandgevaarlijk stofje. Bij een fysieke winkel kun je voelen én passen en dat blijkt een groter goed dan ik eerder had gedacht. Na het winkelen haalde Jan mij op nadat hij Mariëlle van haar 18.00 uur medicatie had voorzien. Daardoor hadden we de ruimte om samen nog even wat te eten op een terrasje aan de buitenzijde van de binnenstad. Super, super, super… Hoelang was dat geleden en hoe gezellig was het! Om 20.00 uur weer op tijd thuis om te voeren en de honden naar bed te brengen. Op zondagochtend leuke foto’s en goede berichten over Tess ontvangen. Blij mee! Veel overleg gepleegd over een aantal zaken. Met Rina nog een aantal zaken besproken en bekeken. Morgen wordt de aangelopen rode kater gecastreerd. Weer vroeg uit de veren, weer kosten, weer twee keer op en neer rijden van hier naar Stabroek en vice versa…
Weergaven: 80