Vrijdag hadden we een drukke, ook beetje rommelige dag. Daarnaast was de corrector op mijn werk ziek dus werd mij gevraagd tussentijds steeds de aangeleverde artikelen na te kijken en waar nodig te corrigeren. Ik weet niet hoe, maar dat is gelukt. Tegen het einde van de middag werd Annemiek in haar enkel gebeten door kleine poedel Dapper. Wat is dat nu? Dat is zo ontzettend niet de bedoeling! Er was geen schade, want het is natuurlijk ook gewoon een kleine friemel maar ze moet dat gewoon niet doen. Ik schrok er echt van! En het was gevoelsmatig toch al een beetje warrige dag. We waren in de avond dan ook laat. Ik denk dat we rond de klok van 22.30 uur aan de nasi zaten. Telefoon. Hond door politie van een drukke weg gehaald en er was niemand bereikbaar. Breng maar hier. Er arriveerde een hele lieve, zwarte Labrador. Wel gechipt, niet geregistreerd. Hond uitgelaten, eten gegeven en hij heeft probleemloos de nacht doorgebracht, languit liggend op een superzacht bed. Super tevreden hond! Onze nacht was een stuk onrustiger dan die van hem maar wij zijn natuurlijk wel wat gewend. Foto op de socials met de vraag om mee te zoeken naar de eigenaar die het goed verzorgde dier toch zou moeten missen. Ik werd de zaterdagochtend werkelijk plat gebeld door mensen die dachten de hond te kennen, mensen met goede ideeën, mensen die dachten er een broertje of zusje van te hebben. Maar ook door een aantal mensen die de hond al eerder hadden veiliggesteld toen hij op de vlucht was. Dat verontrustende ons zeer. Ergens in de middag had ik de eigenaresse aan de telefoon. Gedurende ons gesprek werd duidelijk dat ze toch al nadacht over een andere oplossing voor de hond. De poort in de tuin is stuk en de hond bracht de meeste tijd in de tuin door. Ze was niet in staat om daar in de nabije toekomst verandering in te brengen. Kinderen lieten keukendeur openstaan en dan vertrok hij keer op keer. Om te voorkomen dat de hond in verkeerde handen zou vallen mocht ze hem aan ons overdragen. Ze heeft op zondagochtend volgens afspraak zijn paspoort gebracht en afstand getekend. De van origine Poolse eigenaresse was volgens ons dankbaar dat ze voor de hond een passende oplossing had gevonden. En zoals gezegd, de hond was goed verzorgd. Om een heel lang verhaal heel kort te maken, de hond is al besproken. Er moet natuurlijk nog goed over worden nagedacht maar als dat doorgaat, had hij het niet beter kunnen treffen. Daarover later meer. Wat ook bijzonder is, de naam van de hond was Lio maar ik was daarvan onwetend en had hem Bram genoemd. Daar bleek hij beter op te reageren dan op Lio dus vanaf nu heet hij officieel Bram. Ik ga morgen een afspraak maken voor zijn castratie en alles goed gaat kan ‘onze’ Bram snel door naar zijn meest fantastische voor altijd thuis-huis!
Weergaven: 107