Ik begin de week met een bezoek aan de huisarts. Medicatiebespreking en toekomstvisie. Mijn rug is kapot en daar valt niets meer aan te repareren. Punt! We kunnen de pijn voor zover mogelijk bestrijden en daarbij proberen te voorkomen dat het slechter wordt. Dan doel dienende heb ik een afspraak bij de internist omdat nieuwe medicatie op dat gebied altijd via dit specialisme wordt verstrekt. En heel misschien kom ik in aanmerking voor een nieuw soort medicatie. De arts schreef een recept voor van de pijnstilling. Maar daar moest ik wat langer op wachten. Dus tussentijds boodschappen gedaan. Daarna terug naar de apotheek en omdat ik geen afhaalcode had en het hartstikke druk was moest ik geruime tijd wachten. Geen zorgen, het is allemaal goedgekomen. Eenmaal thuis even lunchen met Jan en stagiaire Veroniek. Vrijwilligers Judith en Karin kwamen in de middag helpen. Karin ging wandelen en Judith ging aan de poets. Ik heb een voorraad goederen die in onze auto was verzameld uitgezocht. Een gedeelte, plus nog wat paasspullen, werd opgehaald door Cor en Marjolein en dat alles ziet u binnenkort verschijnen op de facebookveiling ten bate van de dieren. Aan het einde van de middag hadden we een heel tof gesprek met stagiare Veroniek. Wat boffen we toch met onze stagiaires! Eerst hadden we Miya en die hoort inmiddels gevoelsmatig helemaal bij ons en bij onze dieren. De blokstage van Veroniek verloopt op een heleboel rolletjes en ook haar gaan we graag voor altijd dichtbij ons houden. En die lieve Tinne heeft het hele schooljaar lang hier haar stage op de vrijdagen. Het zijn allemaal toppers en we realiseren ons terdege dat we daarmee ontzettende bofkonten zijn. Op dinsdag kwam Annemiek mij helpen met poetsen. Dus in de ochtend aan de slag en ik kan u verklappen, dat was nodig. Irene, een bekende dierenvriendin deed het huisbezoek voor hondje Tante Bar. Nog een haakje op het tuinpoortje en dan is alles in orde. In de middag veel vrijwilligers en vriendin Nique die wat gedoneerd voer voor de zwerfkatten op kwam halen. Niet lang daarna drie handhavers over de vloer. Misschien moet ik schrijven handhavertjes want het waren nog wel erg piepjonge meisjes en één zwijgzame jongen. Hun bezoek was weinig zinvol. Het betrof de aan het hek vastgebonden en achtergelaten hond maar die hele zaak is bekend bij politie en LID waardoor we überhaupt station handhaving gepasseerd zijn ware het al zo dat zij er ooit iets mee te maken zouden hebben. Maar natuurlijk hebben we ze binnengelaten en koffie aangeboden. Want ook zij moeten kunnen leren ooit die verbindende factor te ambiëren. Een soort mediator rol te kunnen vertolken. Daar was in deze nog geen sprake van. In de late middag, vroege avond mocht hond Joe nog op stap met vrijwilligster Jolanda. Op woensdag heeft Rina een mega boekhoudklus geklaard. Haar Cor heeft bergen hout gekliefd. Jan reed naar de Maxi Zoo in Bergen op Zoom om daar een grote hoeveelheid blikjes kattenvoer op te halen die we cadeau hebben gekregen. Top! Miya kwam een dagje vrijwilligen en klaarde samen met Veronique nog wat extra klussen. Vandaag had ik een dag vol overleggen. Hoe moet ik het zeggen/schrijven? Vruchtbaar maar tijdrovend. Dat laatste niet in de laatste plaats vanwege het wachten op ’terugbellers’ die niet terugbellen. Maar goed, zolang het op den duur allemaal zijn vruchten afwerpt is het de moeite meer dan waard. Vanmiddag is ook Tante Bar opgehaald door haar adoptant. Altijd een dubbel moment. Ze verdient het zo, een eigen mens, een eigen huis… Maar ze was lang bij ons, in harten en huis. Ik kreeg al een eerste foto dat ze heerlijk relaxed op een kluifje ligt te knabbelen en dan gaat er ook direct een zucht van verlichting door je heen. Ik heb liever dat ik haar mis dan zij ons…
Weergaven: 104