Op zaterdag had ik rond de klok van 13.00 uur een afspraak met lieve mensen die interesse hebben in LUHN, oftewel in stichting Laat uw huisdier na. De mensen kwamen uit Zwolle en dan is de tijd van aankomst niet expliciet te voorspellen. Beetje haastig en niet gestructureerd gezorgd dat ik om 12.30 uur de meest noodzakelijke werkzaamheden had verricht. Maar de bezoekers waren eerst vertraagd vanwege files en later was de weg afgesloten vanwege een ongeval. Dat is overmacht en nog het meest vervelend voor de betrokkenen bij het ongeval. Maar hier was het dus wachten geblazen en ik heb gemerkt dat ik dan niet op mijn best functioneer. Om niet te zeggen, ik voer dan tussentijds geen klap uit. Het bezoek was super tof en gezellig. Het contact met gelijkgestemde mensen die nadenken over de toekomst van hun huisdieren na hun overlijden, schept al een band. Ik kwam voor het eerst met haar in contact toen onze Yo, die normaliter de mensen bijstaat in het regelen van de paperassen behorend bij de overeenkomst betreffende de dieren, door een grote operatieve ingreep tijdelijk was uitgeschakeld. Zodoende zijn we tot deze afspraak gekomen. Toen ons bezoek weer richting Zwolle ging heb ik het werk wat was blijven liggen afgemaakt. In de avond stonden Jan en ik weer voor de opdracht om te voeren en de dieren naar bed te brengen in het donker. Dit natuurlijk vanwege de stroomstoring. Het werd een latertje. Vanochtend na het uitlaten en voeren kwamen er mensen veilingspullen brengen. Dat was een misverstand want Cor en Marjolein zaten thuis op deze mensen te wachten maar dat wisten wij toen nog niet. Ik moest om boodschappen, daar was geen ontkomen aan. Toen ik terugkwam van de boodschappen was er al bezoek. Welkom bezoek van een geweldige dierenvriend die ons met raad en daad bijstaat in een ingewikkelde cases. Peter en Marcia, onze geweldige ‘kilometervreters’ wilden papieren, getekende adoptiecontracten in onze brievenbus stoppen maar kwamen gelukkig ook even een bakkie doen. Niet lang daarna arriveerde Rombout met zijn vrouw Saskia. Dolgelukkig dat Rombout voor nu even de stroomstoring kon verhelpen zodat op de tast voeren weer tot het verleden behoort. Dat is echt wel heel erg fijn! Toen iedereen weer was vertrokken wilde ik snel weer aan de gang. Rest van de boodschappen opruimen, de waterbakken van de dieren en toen stond ik opeens te tollen op mijn benen. Ik zag ongewenste sterren en voelde mezelf beroerd. Ik had eerder al last gehad van wat ‘gebibber’ maar ik dacht dat wat stress en veel drukte daar de reden van was. Door de duizelingen kwam ik op het idee dat ik zaterdagavond een kop soep op had en tot die tijd, dus zondagavond, helemaal niets meer had gegeten. Het niet lekker voelen was dus snel en gemakkelijk te verhelpen door wat te eten. Vannacht hoop ik een beetje te kunnen slapen. Zou ook weer wel eens lekker zijn! Bovendien moet ik er weer exorbitant vroeg uit want ik mag naar de huisarts dus moet hier alles op tijd uitgelaten en gevoerd zijn. Komt goed. Daarna wil ik nog wat boodschappen halen. De grote inkoop van was- en schoonmaakmiddelen. Ik heb mezelf voorgenomen dat nu eens een keer niet te bezien als een race tegen de klok maar er de tijd voor te nemen. We gaan zien of dat mij lukt. Het beste nieuws van vandaag: de nieuwe veiling is van start!
Weergaven: 77