Vandaag, 7 maart, zou zwager Cees jarig zijn geweest. Vandaag 14 jaar geleden veranderde de vriendschap tussen Jan en mij in liefde. Vandaag was ook de dag van een stroomstoring die nog maar gedeeltelijk werd opgelost. Vanochtend al bereikte mij het bericht dat Frans bulletje Floor vandaag het tijdelijke zou verwisselen. Een aantal niet operabele tumoren werden een tijdlang ‘rustig’ gehouden door een fantastische oncoloog maar onlangs staken ze op een nietsontziende wijze de kop weer op. Haar meest fantastische adoptanten konden niet anders dan haar het ondraaglijk lijden te besparen. Alles gedaan, zo hard gestreden en toch verloren en dat doet zoveel pijn. Niet veel later belde er een vriendin vanuit Noord Holland. Na het overlijden van haar schoonouders namen zij en manlief de zorg voor de achtergebleven hond op zich. De oude hond liep op zijn laatste pootjes en ook hij zou de oversteek maken over de regenboogbrug. Dat is overigens een woord wat ik verafschuw. Een door de mens bedachte zalving voor een afschuwelijke waarheid, namelijk de dood van een geliefd dier. Verdrietig, zo verdrietig allemaal… Vanavond met een zaklamp de dieren achter gevoerd en naar bed gebracht. Dit vanwege de stroomstoring en op de één of andere manier voelde ik mezelf toen heel arm. Dat en nog veel meer maakte de dag van vandaag tot een moeilijke dag die we afsloten met om 23.30 uur wat frietjes met mayonaise en een bang hart omdat het onze Macha niet goed gaat. Morgen een dag vol afspraken en naar ik hoop, ook iemand die de stroomstoring kan verhelpen.
Weergaven: 75