Die lieve Yolande bracht vandaag één van de nieuwe hondjes naar pleeg Thea. Het hondendametje heet nu Nula, is al in bad geweest en over voortvarend gaan gesproken: ze heeft al een uitje aan de riem gemaakt. Die dappere Silver voorop met een gezichtje van: kom maar met mij mee want ik kan dat allemaal al. Ik vermoed dat ze al redelijk aan het vergeten is dat ze vorige week rond deze tijd nog in zak en as zat. Ze moest immers na een compleet mislukte trimbeurt waarbij ze zelfs nare verwondingen opliep het veld ruimen bij haar adoptant. Die vervolgens zonder haar vertrok voor een vakantie in Franrijk. Overigens zonder nog te hebben geïnformeerd naar Silver. Maar goed, wij moeten naar goed voorbeeld van Silver zelf, dat boek dichtdoen en vol vertrouwen haar toekomst tegemoet zien. Nathaly heeft teckel Takkie in pleeg en dat zal ze weten ook. Waarschijnlijk heeft hij de dekdienst gediend want hij dekt er lustig op los. En dan ook nog op andere honden waar niets bij te dekken valt. Daarnaast markeert hij constant ‘zijn’ terrein en dat is niet grappig! Ook niet voor hem want het is niet fijn wanneer de hormonen constant door zijn lijfje gieren. Maar nog deze week mag hij zijn ‘rijbewijs’ inleveren als u begrijpt wat ik bedoel. In overleg met het verzorgingshuis heb ik Joyce voor de lunch opgehaald. Ze had absoluut geen goede dag en wat dan dwars door mijn ziel heen snijd is de vraag wat ze kan/moet doen om bij ons te mogen blijven. En haar tranen zodra we hier uiteindelijk dan toch vertrekken. Omdat sommige van de zorg het wat belastend vinden om te helpen met in- en uit de auto stappen heeft Jan haar naar huis gebracht. We vonden onze lieve Mariëlle vandaag al een beetje anders dan anders en laat in de middag werden mijn angstige vermoedens werkelijkheid, epileptische aanval. Ik had nog heel even de hoop dat het daarbij zou blijven maar inmiddels is het steeds aanval op aanval… Arm, arm hondenmeiske! Ik zou zo graag iets voor je willen kunnen doen. Ik weet nu dat ik wederom een volledig slapeloze nacht tegemoet ga. Met een heel bang hart…
Weergaven: 93