Veel te melden

Op woensdag is Hurta opgehaald en daar kan ik kort over zijn, dat deed zeer! En dan is het dat je haar veel meer gunt dan wij te bieden hebben want anders zou je haar levenslang heel dichtbij je houden. Zo’n ontzettend lief hondje. Plat gezegd, dan kloot je voor jezelf, vaak in gedachten verzonken, de dag zomaar een beetje door. Gelukkig volgde er al snel geruststellend nieuws. Ze doet het daar heel erg goed. Is de schaduw van haar mensen en kan het prima vinden met het daar al aanwezige hondje. Verder denken we natuurlijk op afstand mee met de grote en kleine probleempjes die adoptanten ondervinden met onze voormalige zorgenhondjes. En natuurlijk doen we dat met liefde. Al moet ik bekennen dat ik alles daarbuiten wel even heb afgehouden. Ik had even genoeg aan mezelf, aan ons zelf. Steeds weer de overweging wel of niet plaatsen, de zelfkastijding die daarbij hoort. De immense verantwoordelijkheden die behoren tot alles wat we hier doen en de consequenties die al mijn beslissingen kunnen hebben. Dat is soms een koffer vol die je altijd met je meedraagt en soms kan daar heel even niets meer bij. Ik schreef het al eerder, we hebben wederom een stagiaire waar we mee boffen. Op donderdag ging Springer Bo even langs bij de dierenarts. En ik weet het, dat is geheel tegen onze gewoontes in want we streven er echt naar om honden die hier vertrekken ongeacht pleeg of adoptie, minimaal 6 weken verre te houden van onnodige stressgevoelig situaties. Dat natuurlijk behoudens calamiteiten. Maar Bo moest geënt worden en dat moet natuurlijk wel up to date worden gehouden. Het is gelukkig allemaal goed verlopen. Dus dank aan de plegers en hulde aan Bo die zich zelfs door dit bezoek niet van de wijs liet brengen en de stijgende lijn, richting volleerde huishond, gewoon voortzet. Verder werden we gebeld door een dierenkliniek die met spoed opvang zocht voor een anderhalf jaar jonge hond wier leven gevaar liep. Twee weken geleden overgenomen via een verkoopsite en nu het absoluut niet ging, bijtincident, bleek er geen weg meer terug naar vorige eigenaar. Gelukkig een dierenarts die de telefoon ter hand nam en niet de dodelijke spuit. Na overleg besloten dat we na bloedonderzoek en castratie het gaan proberen. Hij kan dan naar een alleenstaande man die wel wat gewend is en dan maar observeren wat wel en niet kan. Maar goed, ook alweer een hele beslissing en verantwoordelijkheid. Anderzijds, anderhalf jaar jong, 2 weken geleden van de ‘hand gedaan’ en nu bij een dierenarts die in ieder geval nog wat probeert om voor deze hond een oplossing te vinden. Ik heb gevraagd om bloedonderzoek omdat schommelingen in hormonen schildklier en pancreas onvoorspelbaar gedrag, oogopslagverandering en agressie tot gevolg kunnen hebben. En dan is dat gedrag, mankement met een pilletje per dag om te buigen. Ik denk dat veel honden sterven omdat ook dierenartsen dit euvel niet erkennen, noch herkennen. Veelal zullen ze onder verdenking hersentumor worden gedood. Terwijl hersentumoren veelal problemen aan het bewegingsapparaat en/of epileptische aanvallen veroorzaken. Deze dierenarts stond ervoor open en heeft bloed afgenomen, maandag uitslag. Donderdag castratie. Daar wilde de dierenarts eerst niet aan maar dat is echt onze eis. We betalen ervoor maar willen niet direct met zo’n diertje gaan sjouwen vandaar dat het al achter de rug moet zijn. Voor vrijdag stond ons een moeilijke taak te wachten. Kat Diko, de enorm grote, enorm boze, voormalige zwerver, moest naar de dierenarts voor castratie, chippen en enten. Omdat hij de aanval zeker niet schuwt was het oppassen geblazen. We hadden bedacht om in zijn grote bench een kleinere afgedekte bench te plaatsen. Touwtje aan de deur om snel te kunnen reageren. Gelukt, kat in het bakkie en de volgende ochtend in de auto. Jan was amper 10 minuten weg toen hij belde, kat was uit de bench. Hoe dan? Hij had de achterkant van de bench los gekregen. Toch maar doorgereden naar dierenarts en assistente Kristy heeft een huzarenstukje geleverd. Kat gevangen! Alles achter de rug voor hem… Poes Miya ging even mee voor chip en paspoort. Hondje Dapper werd nagezien en haar wacht volgende week operatief ingrijpen ten behoeve van haar gebit. Verder is er vandaag hard gewerkt en ook nog gewandeld. Morgen hebben we nog een spannende dag, hondje Molly krijgt bezoek van mogelijke adoptanten…

Weergaven: 92