Zo dat was het dagje wel zeg. Vanochtend was zo’n ochtend dat je niet alleen denkt ‘oh shit’ maar dat je het ook ziet en ruikt. Dat is dan gewoon kwestie van verstand op nul en ruimen. En nog voor de koffie teken ik dat tot mijn tropenjaren, die tellen dubbel. Vroeg voeren want Sofie en Kristy kwamen. Die hebben, in samenwerking met ons én onze dieren gewerkt als een goed geoliede machine. Nagenoeg alles geënt, bloed afgenomen van Donna. Aandacht voor de huis van Donna, de oren van Sjors, Gerard en Santa. Voor wat betreft het oog van Queenie kregen we slecht nieuws, het oog moet eruit… Dat doen we dus direct met haar sterilisatie, aanstaande maandag. De anaalklieren van Droppie werden schoongemaakt. En zo waren er nog talloze aandachtspunten. Zodoende was de volledige ochtend gevuld met de kwaaltjes van de dieren. Macha krijgt van morgen hartmedicatie. Kat Skittel moet morgen naar Sofie voor röntgenfoto’s van een achterpoot. En natuurlijk heeft Sofie uitgebreid aandacht besteed aan de kleine teckelpup. Een open fontanel waardoor het hersenvlies voelbaar is. Overbeet waardoor het niet zelfstandig kan eten op dit moment. Hartslag bijzonder onregelmatig. Maar omdat de wonderen de wereld nog niet uit zijn, zeker niet bij dieren in de beginnende groei én omdat hij absoluut pijnvrij leek te zijn, besloten we het te proberen.
Naast alle rompslomp papierwerk betreffende de entingen, ook alle chips van de hier aanwezige honden gecontroleerd. Ik heb nog een stapeltje afmeldingen bij de databank van geadopteerde dieren, ik moet hun adoptanten verwittigen betreffende de noodzaak opnaamstelling. Kleine kitten Sandy ontwormd, juist omdat ze morgen drie weken geleden die enorme lintworm kwijt wist te raken na het ontwormen.
Bab deed vanmiddag de boekhouding. Drie lieve vrijwilligers de dierenunits. En zo worden er op één dag dus bergen werk verzet. Vroeg in de avond nog speciaal vloeibaar eten gescoord voor de pup. Inmiddels gaat het kleine ding wel hard hollend achteruit. En daar wij er vanochtend nog van overtuigd waren dat het geen hinder ondervond van al zijn tekortkomingen lijkt het momenteel anders. Het heeft nu wat druppeltjes gekregen om rustig te slapen en we proberen het zoveel mogelijk liefde mee te geven. Mocht de achteruitgang voortzetten, het kleine ding zich zo oncomfortabel blijven voelen, dan zullen we helaas moeten beslissen om het te laten vertrekken… Het leven én de dood zijn vaak zo oneerlijk. Zeker tegenover zo’n klein en onschuldig wezentje!
Weergaven: 10