Afgelopen vrijdag kreeg kleine Nika bezoek. De kennismaking werd gecombineerd met een wandeling. Vrijwilligers namen Nika, Marley en Molly mee. De aspirant adoptanten hun eigen twee hondjes. Vrijwilligers Cor en Marjolein hebben hier nog een groot aantal veilingspullen uitgezocht en verdeeld tussen de opslaglocaties. Na terugkeer van Nika nog even met de mogelijke adoptanten gesproken en toen volgde het verplichte nachtje erover slapen of van wakker liggen. Op zaterdag kreeg Moos bezoek van mogelijke adoptanten maar in gezamenlijk overleg werd besloten dat het Moos niet zou worden. Maar pleeg Nathaly had nog 2 hondjes in pleeg en daar hadden de mensen wel belangstelling voor. Uiteindelijk deed ons nachtje erover slapen waar het voor bedoeld is, namelijk het bezinnen alvorens te beginnen. Die adoptie werd afgeblazen. En voor degene die weten hoe druk het leven van Nathaly momenteel is weet ook hoe kostbaar haar tijd is. Maar goed, bij twijfel niet adopteren was en blijft ons credo. Desondanks, dankjewel Nathaly, we weten hoe het voelt om zo’n appje te ontvangen. Zelf heb ik de gehele zaterdag besteed aan ‘puin ruimen’ binnenhuis. Geloof mij: dat was en is nodig! Op zondagochtend naar Joyce. Die was nauwelijks wakker te krijgen, en niet wakker te houden. Saturatie erg laag dus later heeft ze zuurstof gekregen en toen ging het haar weer beter! In de middag en avond ging ik weer verder met opruimen. Natuurlijk met de onophoudelijke ’tussendoor’ zorgen voor de dieren. En de was, want dat staat hier nooit stil. Op maandagochtend gezocht naar een oplossing voor een Mechelse herder die absoluut nog een kans verdient maar ik kan die kans niet bieden en ook niet vinden. Dan valt het mij nogmaals op dat het echt zowat onmogelijk is om iemand te vinden die ook daadwerkelijk hulp wil bieden voor de dieren in opperste nood! Als er niet heel snel hulp komt, wordt de hond gedood! Velen denken dat het niet gebeurt in Nederland. Jawel hoor, een gezonde Nederlandse hond die dus nergens letterlijk én figuurlijk asiel kan vinden. In de middag vond ik op mijn kantoor een verborgen plastiek van poes Jessie. Balen! Het hele kantoor op zijn kop gezet, de vloer ontsmet, kasten versleept, de computer op een andere plaats gezet. En die deed het tot mijn verbazing na aansluiting dus gewoon weer naar behoren. Zo fijn dat er vrijwilligers waren want toen kon ik mezelf zonder onderbrekingen op het schoonmaken en verslepen van meubilair storten. Tot halverwege de avond bezig geweest, eten gekookt en na het verzorgen van de dieren was het bedtijd zonder dat ik de slaap kon vatten. Dinsdagmiddag krijgen de Jack Russelltjes Bats en Liam bezoek van aspirant adoptanten. Dus even de vingers gekruist houden..
Weergaven: 114