Ik ben maar steeds aan het opruimen. Een opgeruimd huis geeft ook rust in het hoofd. En daar zit ik nog ver van af. Zowel van dat opgeruimd huis alsmede van rust in het hoofd. En zoals ik al eerder deze week schreef, fantastisch dat onze vrijwilligers er zijn want mede daardoor kon Jan afgelopen week een bezoek brengen aan zijn moeder en ik extra aandacht besteden aan Joyce waar het even niet zo goed mee ging. Jack Russel Igor is een bijzonder heerschap maar dat wist u al. Hij is inmiddels getransformeerd van bjjtend mormeltje tot een redelijk gezellig hondje. Laten we het zo zeggen, voor hem was het van het begin af aan leuk om bij ons te zijn, inmiddels is het voor ons ook leuk dat hij bij ons is. Omdat hij aan de riem lopen werkelijk haat nam Jan hem los mee naar zijn huisje. Dat ging 2 dagen goed, één dag minder goed en de dag daarop helemaal ‘fout’. Fout in de zin dat Igor anderhalf uur lang, in de stromende regen, het fameuze ‘pak mij dan, als je kan’ om Jan en mij heen heeft gespeeld. En behalve dat wij het echt niet leuk vonden, tot op de huid toe nat waren geregend, liep het hele schema van de andere honden in het honderd en dat betekent aan het einde van de toch al lange dag nog een extra uurtje werk. Vandaar dat Igor sinds donderdag in onze Kattine woont, hij nu veel meer in handen is en verplicht aan de riem loopt. Al moet ik zeggen dat ik zijn actie van afgelopen woensdag erop vond lijken dat hij ons vertelde: kijk, je kunt mij hier gerust los rond laten lopen. Ik loop niet weg, ga niet bij je uit de buurt en ik negeer de katten. De Jack Russelltjes Liam en Bats zijn besproken. Bedenktijd positief uitgepakt en het huisbezoek wat Yo voor haar rekening nam was heel erg gezellig! Inmiddels hebben we voor de rest van de honden voorbereidingen getroffen voor het geval dat de koude echt invalt. Ik slaap slecht, juist omdat ik mezelf zorgen maak over de huidige huisvesting, over de huisvesting die er bij gaat komen… Over honden die nu in nood zijn. Honden die nu de broodfok zouden mogen verlaten. Zorgen over een Mechelse herder en de bittere waarheid dat er helemaal niemand te vinden is die dat arme dier kan, noch wil helpen. En daarmee bedoel ik niet de geweldige dierenvrienden die wel willen maar niet kunnen. Maar echt de mensen die als professional social media volschrijven over hun eigen kunnen terwijl ze voor veel echte zielen zelfs betaald nog niets willen doen. Daar lig ik dan wakker van. Onze herder Roemba werd vandaag gesteriliseerd en omdat ze altijd wat kwakkelt vroeg ik Sofie om haar goed te bekijken, zowel van binnen als van buiten. Te blanke darmen, baarmoeder redelijk, eierstokken niet mooi. Maar haar meest zorgelijke probleem zit in de streek van de slokdarm. We hebben besloten om een bepaald dieet te proberen om de reflux zo min mogelijk te triggeren. En anders gaan we over een paar maanden nog een onderzoek laten uitvoeren wat absolute duidelijkheid moet geven. Maar daar is wederom een narcose mee gemoeid en daar zijn we sowieso benauwd voor en zeker twee erg snel achter elkaar. Hoe ze aan dat euvel komt, gekomen kan zijn, moeten we zelf nog even verwerken… Maar weet je Roemba, we gaan er gewoon samen voor… Verder kan ik jullie het meer dan heugelijke nieuws mededelen dat aanstaande zondag de kerstveiling van start gaat! Zo ontzettend blij om❣
Weergaven: 71