Dag lieve Kees

In de nacht van 29 op 30 oktober is mijn (veel meer dan) zwager overleden. Vanaf mijn tweede levensjaar maakt Kees onderdeel uit van mijn leven. Mijn zus en ik schelen nogal wat in leeftijd vandaar haar verkeringstijd toen ik nog geen besef had van familiebanden. Mijn (oudere) broers hielden zich destijds al met andere zaken bezig en niet met hun kleine zusje. Sterker nog, ze hadden zelf al kinderen. Vandaar dat zwager Kees meer mijn broer was dan mijn eigen vlees en bloed broeders. De kindercarnaval op de grote markt bekeek ik vanaf zijn schouders. We zochten samen paaseieren, ik poseerde en hij fotografeerde, steevast zonder rolletje in de camera waarvan ik op dat moment onwetend was. Later vierde we samen carnaval en redigeerde hij mijn boeken. Toen ik op 48 jarige leeftijd weduwe werd, achterbleef met heel veel dieren en nog veel meer zorgen, werd hij mijn wekelijkse klusjesman. Kees sleepte mij door mijn donkerste dagen heen. Kees was mijn zwager met oog voor detail, bijzondere humor en nog zoveel meer! Mijn broerzwager, mijn vanzelfsprekendheid, hij is niet meer… Onze gedachten zijn onophoudelijk bij zus José, hun kinderen en kleinkinderen. We zijn er stil van en heel verdrietig! Dag lieve Kees, tot later…

Weergaven: 90