We begonnen de vroege dinsdagochtend met de constatering dat de nieuwe medicatie voor de poes met het zwaar aangedane aangezicht helaas nog niets voor haar had gedaan. We hebben het haar nogmaals toegediend en daarna goed geobserveerd. Er moest binnen een aantal uren absoluut verlichting komen. Vervolgens moest ik bereikbaar zijn voor telefonisch overleg wat niet geheel vlekkeloos verliep vanwege vertraging in de werkzaamheden van mijn gesprekspartner. Tussen de middag wat opdrachten van mijn buitenshuisbaas uitgewerkt. Gelukkig was er voor de dieren veel hulp van mede vrijwilligers. Met het poesje ging het niet goed en we besloten dat we haar verder uitzichtloos lijden moesten besparen. Gelukkig konden we direct met haar terecht bij dierenarts Sofie. Toen Jan met haar daarheen was werd er een pallet houtkorrel voor de kattenbakken en voor de pelletkachel geleverd. De chauffeur kon met de vrachtwagen het terrein niet op, wilde dat toch proberen. Hij begreep mij vanwege een taalbarrière niet helemaal maar uiteindelijk heb ik hem duidelijk kunnen maken dat het lossen zover als maar mogelijk aan de kant van weg moest geschieden. Tot ons grote verdriet en ontsteltenis vonden we de nog jonge, eerder kerngezonde poes Annemarie levenloos op ons terrein. Echt zo verdrietig! Laat in de middag vernomen dat de rechtszaak tegen de zogenoemde horrorfokker uit Eersel nog niet inhoudelijk zou worden behandeld dus geen noodzaak om daarbij aanwezig te zijn op donderdag 19 december. Best verdrietig dat dergelijke zaken zo’n ellenlange aanloop kennen. In de avond bleek dat een overleden dierenvriendin een donatie aan de dieren had nagelaten. Helaas was die gestort op een rekening die niet aan ons toebehoort. De vriendin van de overleden dierenvriendin stelt alles in het werk om de verkeerde begunstigde van die storting te achterhalen en het misverstand te herstellen. Al met al, zeker geen topdag. Waar we dan altijd de kracht vandaan halen om weer door te gaan? De dieren! Hun veerkracht is ons tot voorbeeld! Hun liefde houdt ons op de been!
Weergaven: 146