Natte bende

Het was een heftig weekend. In het weekend, zo ook op feestdagen, moeten Jan en ik het altijd met zijn tweetjes zien te stellen en met dit aantal honden in de opvang is dat een megaklus. En dan vooral wanneer het pijpenstelen regent. Het donkere, natte weer werd door onze nog niet zindelijke opvanghonden bezien om vooral hun behoeften niet buiten te doen. Voor de normaliter wel zindelijke honden reden om ook binnenshuis het één en ander te deponeren wat eigenlijk buiten hoort te gebeuren. Rollen wc papier en een dweilemmer behoren dan tot mijn vaste uitrusting. Verder hebben Rina en ik ’tussendoor’ de nieuwsbrief gemaakt. Voor degene die de nieuwsbrief niet hebben ontvangen en dat toch op prijs stellen, onderaan de homepage kunt u zich daarvoor inschrijven. Op zondagavond waren we laat met alles. Ik was ook echt heel moe, deed alles zo’n beetje verkeerd, liet een aantal net gevulde voerbakken vallen en dat alles levert vertraging op. Zondagnacht amper geslapen. Naast mijn bed ligt een dekbed in de lengte en dat is gedurende de nachten compleet gevuld met (meestal) slapende hondjes. Zodra ik echter één teen onder mijn dekbed vandaan steek springen ze echter allemaal in het gelid om gezamenlijk de dag te laten beginnen. Het deed mij besluiten om net na vijven de slaappoging maar te staken en om uit bed te gaan en te blijven. Vanwege het weer van de late zondagavond hadden we, in tegenstelling tot te doen gebruikelijk, de buitendeur gesloten waardoor Philip niet naar buiten kon. En ik moet zeggen, Jan en ik waren niet top. Allebei moe, allebei veel rugpijn… Kleine hondjes naar buiten. Godzijdank de allerkleinste en de bangste in de tuin, de rest op het binnenpleintje. We zaten even samen de ochtenddip het hoofd te bieden en daarna wilde Jan de andere honden ook buiten doen. Waar was Philip? Normaal doen we in de ochtend de buitendeur dicht bij hem, nu had Jan de buitendeur per ongeluk open gezet zodat Philip vrije toegang had tot de kleine hondjes. Dat is nog geen probleem maar Philip had bedacht dat het een heel goed plan was om het poortje naar de oprit voor ze open te maken. Daarna de grote poort naar het buitenterrein zodat ze daar alle vrijheid hadden. Natuurlijk konden ze gelukkig het terrein niet verlaten, de toegangspoort kan Philip niet bedienen. Wij roepen en doen. De enige die zich onmiddellijk heeft gemeld was Philip en wel met een hele grote glimlach op zijn verdomde knappe hondensmoel. Jan en ik nog wat strompelend op kleine hondjesjacht. Redelijk snel gevonden, op Marly na. Na een denkbeeldige driedubbele hartkwaal te hebben opgedaan vond ik haar tussen de struiken aan de achterkant van ons huis. Ze deed daar even een dutje. Gelukkig alles en iedereen ongedeerd. Vanochtend blij met de hulp van Miya want we hadden het weekend nog maar net achter de rug toen ik mezelf realiseerde dat het woensdag en donderdag al Kerst is. Oei! Vandaag overlegd wanneer en welk hondje er naar Thea in pleeg mag. Daar zit een hele filosofie achter. Want Thea is in februari nog paar daagjes niet beschikbaar. Als haar logeerhondje dan nog niet is geplaatst komt het tijdelijk terug. Dus beter een hondje wat bij ons in huis is want dan is de overgang bij terugkomst het minst groot. Corina bezoekt morgen met hondje Billy-Ann haar mogelijke adoptant om te kijken of de match daar mogelijk ideaal zou kunnen zijn. Van het verkeerd gestorte geld, een donatie aan ons werd op een verkeerde rekening gestort, helaas nog niets vernomen. Dus nog maar even een kaarsje branden.

Weergaven: 104