Zondagnacht slecht geslapen. Dat is ook niets nieuws want dat overkomt mij vaker dan een gedegen nachtrust. De kans die Bo krijgt om uit de mogen groeien tot huishond is fantastisch maar voor mij als overbezorgde tuthola ook rete spannend. Gelukkig werd ik direct super op de hoogte gehouden en doet ze het buitengewoon goed! Echt ver boven verwachting. Maar op de vroege maandagochtend werden we wel opeens geconfronteerd met hondje Mousse die het uit gilde van de pijn. Hele kromme rug, echt niet aan te raken zonder dat hij fel van zich afbeet. Dierenarts Sofie gebeld, Mousse mocht direct komen. Superfijn, maar hoe gingen we dat doen? Het is uiteindelijk uiteraard wel gelukt maar het was niet het spreekwoordelijke eitje. Mousse is in slaap gebracht en uitgebreid onderzocht. Vernauwing/beklemming tussen 2 nekwervels waarschijnlijk veroorzaakt door een extern trauma. Oftewel, een botsing met één van de andere honden of in een penibele situatie terechtgekomen tijdens zijn strooptochten op zoek naar voedsel. Joost mag het weten. Hij kreeg een krachtige pijnstiller ingespoten en omdat hij nu toch in slaap was werd zijn gebit nagekeken en behandeld. Bleken die lieve assistentes hem ook nog te hebben geborsteld want ook dat is normaliter een uitdaging. Zodra hij wakker werd belde de assistente of we hem op wilde halen want hij had het absoluut niet naar zijn zin binnen de kliniek. Verder was ik zowat de hele dag druk met het kunnen afhalen van mijn benodigde pijnmedicatie. Na mijn bezoeken aan de pijnarts en de daarbij behorende onderzoeken was er duidelijk in kaart gebracht dat mijn pijn uitsluitend te bestrijden zal zijn en blijven met stevige pijnmedicatie. Het voorschrift daarvan zou op verzoek van de pijnarts worden overgenomen door de huisarts. En daar ging het mis! Bellen, in de wacht hangen, niet teruggebeld worden… Het befaamde kastje en de muur. Heel veel ergernis en wanhoop later bleken er aan het einde van de dag een recept van zowel de huisarts als ook van de pijnarts te zijn gearriveerd bij de apotheek. In de middag besloot iemand die bezig was in de tuin van de buren om een vuurtje te stoken in de uiterste hoek van het eigen terrein, dus erg dicht in de buurt van ons hekwerk. En wanneer ik nu ergens bang voor ben… Ik heb het fikkie met argusogen in de gaten gehouden. Gelukkig lieve vrijwilligers die hulp boden bij de werkzaamheden voor de dieren. Hondje Juul, in liefdevolle pleeg bij Thea, kreeg bezoek. Mousse kwam naar huis en we hebben getracht om het hem een beetje naar zijn zin te maken. Dat is overigens niet gelukt. Maar goed, deze ochtend ging het hem alweer veel beter. Helaas liet hij zich toen helemaal niet meer tot rust manen en wanneer Mousse iets in dat koppie heeft, laat dat zich onmogelijk bedwingen. Ik was vanochtend alweer vroeg onderweg voor een gewonde kat. Vrijwilligster Miranda kwam en deed de Kattine. Hartstikke fijn! Ik deed de boodschappen. Het was de hoogste tijd dat wij weer een paar dagen wat gezonder eten dus wat vitamine ingeslagen. Vanmiddag spinaziesoep gemaakt en 2 ovenschotels zodat we even vooruit kunnen. Juul werd besproken en ik heb contact gehad met Yo over het huisbezoek. Jan heeft getracht wat nare gevolgen van de stroomstoring op te lossen en dat is maar gedeeltelijk gelukt. Een lamp op de poort werd vervangen maar brand nog steeds niet. En nog erger, de grote lamp die het terrein verlicht is stuk. Niet zomaar te vervangen op 7 meter hoogte! Om te controleren of de stroom naar boven gaat moet er op de paal zelf een vakje worden opengemaakt waarvoor we niet de juiste middelen hebben. Dus daar moeten we allemaal nog even stevig over nadenken. Morgen, woensdag dus, komt Rina voor de boekhouding. Hondje Hurta krijgt bezoek. Kortom, morgen weer een drukke dag. Dus ik ga nu snel het voorbeeld van Jan volgen want die ligt al heerlijk in zijn bed te slapen…
Weergaven: 89