Ik heb niet alleen een extreem drukke week achter de rug maar ook een zeer emotionele week. Zondag een verdrietige Joyce. Vanaf zondagavond de epileptische aanvallen van hondje Mariëlle. Slapeloze nacht. Sinds maandagochtend mocht Mariëlle gelukkig bij Sofie verblijven voor de beste, liefste en meest professionele zorg die zij en wij ons maar konden wensen. Desondanks staat mijn leven gedurende haar verblijf daar op de één of andere manier toch ‘on hold’. Waardoor ik maar amper functioneer. Vond mijn buitenshuisbaas niet heel erg fijn. Woensdag had ik een zeer intensief overleg. Donderdagochtend mocht Mariëlle naar huis: spannend! TT (Teckel Takkie) werd gecastreerd. Ik bezocht Joyce. Haalde medicatie op, liet bloed prikken en wederom een röntgenfoto maken. Ik vernam van het trieste overlijden van Stella, een door ons geplaatste labrador en dat kwam voor mij als een donderslag bij heldere hemel. Vrijdag een belangrijke afspraak met een delegatie betreffende de laatste kans voor een aantal honden en dat vond ik gruwelijk spannend. In de ochtend eerst trimster Aneska die drie hondjes van een onverzorgde vacht heeft verlost. De afspraak was verlaat en nam mede daardoor de gehele middag in beslag. Toen de mensen weg waren hebben Jan en ik de moederpoes met de kittens verzorgd. Omdat ik een beetje op wilde schieten verdraaide ik mezelf waarbij ik mijn toch al zo geblesseerde rug gruwelijk bezeerde. Maar goed, daar was geen tijd voor want er moest nog een hondje gewassen worden. Dat kon niet wachten want dat hondje ging vandaag naar een pleeggezin dus hondje in bad. Daarna rinkelde hier onafgebroken de telefoon met vragen of ik ‘even’ dit en ‘even’ dat kon doen. Niet veel later kwam ik tot de conclusie dat ik die dag nog helemaal niets had gegeten én dat ik (dat was misschien nog wel het grootste euvel) de afgelopen week mijn altijd aanwezige kluizenaarsgen volkomen had genegeerd. Ik heb heel lief aan Jan gevraagd of hij de rest van de avond mij zoveel als maar mogelijk heerlijk in mezelf gekeerd wilde laten. Daarnaast heb ik, met maling aan de temperaturen, rode kool met hachee gegeten. Slecht geslapen en vanochtend om 6.00 uur sloegen alle honden, plus ikzelf, volkomen op tilt door de één of andere randdebiel die hier in de buurt liep te jagen. Getracht vooral Mariëlle zo rustig mogelijk te houden totdat zij om 7.00 uur haar medicatie mocht. Daarna ben ik in mijn auto gestapt en heb ik de jacht op de jager geopend. Rond het middaguur was Yo hier om het Maltezer hondje naar haar pleeggezin te brengen. Vanmiddag werken maar wel vanuit huis en heerlijk in mijn uppie op het kantoortje.
Weergaven: 77