Paniek

Vanochtend na het voeren en het bestrijden van de nachtelijke ‘ongelukjes’ nog snel een bakkie en toen snel om boodschappen. En daarvoor is niet één zaterdagochtend een ideale tijd. Dus ook deze zaterdagochtend niet. Maar het kon niet anders. Ik wilde op tijd terug zijn voor de medicijnen van Mariëlle en nog snel even wat eten voor 14.00 uur. Want vanmiddag hadden we nog een paar afspraken. Boodschappen op hun plaats en toen het alarm voor medicatie ging, ging ook de bel. Dan moeten eerst Gerard en Philip kalm worden gehouden want die hadden net hun eten binnen. Grote honden die net hebben gegeten en zich dan druk maken is een levensgevaarlijke situatie vanwege het risico op een maagkanteling. Maar goed het medicijnen alarm blijft gaan, medicatie Mariëlle komt erg nauw qua tijd en Jan bleef maar met die mensen op de oprit staan. Ik Jan geroepen, het waren de mensen van 14.00 uur die dus om 13.00 uur op de stoep stonden. Jan zei dat ze op het bankje voor de Kattine wilde wachten maar dat is absoluut niet te pruimen voor Gerard en Philip. Dat zijn de momenten dat bij mij de paniek toeslaat en het onvoorstelbare is geschied. Ik duwde bij Mariëlle zo de verkeerde pil door haar keel. Chaos compleet! En ik was helemaal overstuur maar die pil krijg je er niet meer uit. Mensen weggestuurd en getracht om dierenarts Sofie te bereiken ondanks dat ze geen dienst had. Want niemand anders heeft enig verstand van ons niet te begrijpen, zeer gecompliceerd epilepsie patiëntje. Gelukkig gelukt om Sofie te bereiken. Die heeft voor vandaag een ander schema doorgegeven en ik hou ons kleine fragiele hondenmeiske nauwkeurig in de gaten… En alsjeblieft, alsjeblieft en nogmaals alsjeblieft lieve mensen, we maken hier afspraken in het belang van onze dieren en niet om het bezoekers moeilijk te maken! En nu maar kaarsje branden en duimen dat Mariëlle mijn super stomme fout doorstaat!

Weergaven: 107