Ik hoef u niet te vertellen hoe een druk weekend wij achter de rug hebben, dat kunt u vast wel raden. Ik kan u vertellen dat onze dieren echter weinig begripvol zijn. Het dagelijks leven was even ietsjes anders en dan gedragen zij zich ook even ietsjes anders. De sanitaire ‘ongelukjes’ nemen dan tijdelijk even dramatisch toe en bovendien moet je ook laten horen dat je er bent zodat je nooit vergeten wordt… Zaterdagavond moesten wij nog eten toen de honden al aan het laatste avond- nachtrondje toe waren. Dat is allemaal geen probleem maar anders en anders pikken ze niet altijd. Toen ik versleten en wel op de bank neerplofte, moet verzamelde om ‘de lange weg’ naar de slaapkamer aan te gaan, tilde ik hondje Meiske nog even op de bank. Terwijl ik haar optilde kwam er een golf braaksel uit het kleine ding en wel met een boog over het bankstel heen. Nog niet naar bed Els, eerst nog wat poetsen. Mijn Jan keek een beetje schalks naar links en zei: ‘eigen schuld Els, je moet er ook niet in knijpen’.
Gisterochtend zijn Jan en ik om 7.30 uur begonnen en vannacht om 00.30 uur was de afwas gedaan. Dat zijn lange dagen! Gisteren werd ook het teckelteefje Suze nog opgehaald. Zij mag gaan samenwonen met haar broer en met Kruimel, een teckelmeisje wat door dit echtpaar al eerder werd geadopteerd. Vandaag tijd voor Joyce en voor de dieren maar dat gaat prima samen! Ook een spannende dag vandaag want er volgen meer onderzoeken voor hondje Flo.
Weergaven: 19