Omdat ik steeds opnieuw schandelijk achterloop met u op de hoogte houden zet ik even wat kernpunten/gebeurtenissen op papier en daarbij zal ik één dag wat uitgebreider uitlichten. Op maandag was ik druk met het schrijven van een vijf pagina groot artikel van de stichting Laat uw huisdier na. Omdat er overdag altijd wel wat drukte, cq afleiding is heb ik de definitieve versie gedurende de nacht uitgewerkt en ingeleverd. Afgelopen dinsdagochtend kreeg ik de heftige rugpijn absoluut niet onder controle. Nu bestaan mijn ochtenden altijd uit het eten koken, samenstellen en pureren voor herderin Roemba. De kleine honden voeren, evenals de binnenkatten, medicijnen uitdelen, oogjes schoonmaken en knuffelen. In moest er echt zo nu en dan even bij gaan zitten of zelfs een minuutje liggen. Zo tegen de middag was het onze lunchtijd en druppelde de vrijwilligers binnen. Vanwege een keertje afwezigheid van Carina sprong haar zus voor haar in. Zo ontzettend lief! Ook zij is een bekende van de stichting en daarmee ook van onze dieren. Wat ontzettend grappig was, Kansje is helemaal dol op Carina. Nu zult u zeggen dat Kansje dol is op iedereen en dat is ook echt wel zo maar toch is Carina wel één van haar super favorieten. Klaarblijkelijk hebben de zussen ontzettend veel diepgewortelde overeenkomsten want Kansje was ook van zus Marion erg gecharmeerd. Grappig toch! Kansje heeft een bezoekersverlanglijstje waarop met stip op één ‘opa’ Cor prijkt. Wij noemen hem dan ook de voorzitter van haar fanclub want die liefde is wederzijds. Op nummer 2 staat Carina die deze plaats dus moet delen met zuslief. Maar goed, onze vrijwilligers gingen aan het werk. Vervolgens werd hondje Sam opgehaald. Die is onder speciale voorwaarden uit logeren. Sam is een schatje, hij werd ruim 2 jaar geleden zwervend en verwaarloosd op straat aangetroffen en veiliggesteld door Samantha. Vandaar de naam Sam. Er kwam geen eigenaar en het timide oude hondje bleef bij ons. Hij groeide echter uit tot een bijzonder ventje die blakend van het zelfvertrouwen door het leven stapt. Hij werd bij aanvang in opvang oud geschat maar leek ieder jaar jonger te worden. Sinds onze Petra vanwege ouderdomsstaar steeds minder goed zicht krijgt werd zij een soort trigger voor hem. Bijzonder naar voor Petra, het voormalig bangste hondje wat we ooit in opvang hadden. Zij begon zich af te zonderen waardoor wij onbewust liepen te schipperen tussen deze 2 hondjes. Daarnaast lieten een aantal anderen zich ook niet ongemoeid wat veel onrust teweeg bracht. Toen de mogelijkheid zich voordeed dat een goede bekende van ons Sam in huis en hart opnam terwijl hij wel ons hondje blijft hebben we daartoe besloten. Het was geen echt afscheid en toch voelde het raar om hem te zien vertrekken. Zoals te doen gebruikelijk was er niet heel veel tijd om hierbij stil te staan want we kregen een enorm cadeau. Er werden maar liefst 49 dozen vol worsten voor de honden geschonken door www.drenteshop.nl en vanzelfsprekend zijn wij daar ongelooflijk blij mee. Op woensdag hadden we een gesprek met de vertegenwoordigster van de gemeente Roosendaal afdeling dierwelzijn. Lieve en gedreven dame maar er zijn (voorlopig) onomkeerbare beslissingen genomen waardoor dergelijke gesprekken eigenlijk zinloos zijn. Onze juridisch adviseur heeft in de gedane ‘zaken’ wel een diepe duik genomen maar de vele bevindingen nog niet samengevat. Daarbij betreft dit in de praktijk niet haar beslommeringen maar de besluitvorming van de voormalige wethouder. Maar goed, dit alles terzijde. Toen werd het vanzelf weer donderdag en stond er in de ochtend een huisbezoek gepland voor hondje Zaza. En dat hondje is een bijzonder exemplaar. Extreem angstig en bij doorpakken durft ze te snappen en is daarna ook het voorheen zorgvuldig opgebouwde (beetje) vertrouwen dan ook weer totaal kwijt. Een lieve mevrouw in Bergen op Zoom had eerder een vergelijkbaar hondje wat onlangs op hoge leeftijd is overleden. Ik besloot het huisbezoek zelf te doen. Dat betekent dan wel extra vroeg beginnen en even direct aanpoten. Op één van onze drukke binnenwegen trof ik midden op die weg een dame op leeftijd met een kindje in de kinderwagen en een kindje op haar schouders. Paniek in haar ogen en met een half vrije hand maande zij rustig te rijden. Na een direct daarop volgende scherpe bocht naar links zag ik een piepklein blond meiske, kleuter nog, met een roze fietsje over de weg slingeren. Dit was niet goed maar ik kon haar ook niet direct passeren. Even verderop een huis met riant brede oprit waardoor ik haar voorbij durfde te gaan. Auto midden op de weg gestopt, fiets en totaal verbouwereerd kind in auto gezet om even verderop bij een inham te stoppen. Inmiddels was de mevrouw helemaal over haar toeren omdat ze dacht dat ik er met het kind vandoor ging. Bizar avontuur met goede afloop en ze beloofde mij om dit nooit weer te doen. Daarna serieus huisbezoek gedaan. Toen ik daarna richting mijn auto liep ging mijn telefoon. Een hele aardige meneer die zich schuchter afvroeg of de oude hond, die toebehoorde aan een meneer woonachtig in een aanleunwoning waarmee hij en zijn vrouw tweemaal per week hadden gewandeld, bij ons in opvang verbleef. Het bleek om Ollie te gaan en de opluchting was goed te horen nadat ik hem vertelde dat Ollie na een periode van verdriet het nu enorm goed doet en het naar haar zin heeft. Ik beloofde hem later die dag wat beeldmateriaal toe te sturen. Omdat ik toch in Bergen op Zoom was direct wat boodschappen gedaan. Ook naar zo’n, nu nog zeldzame, groenteboer waar ze van die heerlijke verse salades verkopen. Toen ik in de auto stapte kreeg ik telefoon van een man die vroeg of ik thuis was omdat hij even langs wilde komen met een donatie. Ik vertelde hem dat ik half uurtje later thuis zou zijn. Bij een bakje troost vertelde hij dat zijn vrouw zeer recent op 49 jarige leeftijd was overleden. Ze waren hier eerder geweest en zijn vrouw was diep onder de indruk van onze opvang. Hij had familie en vrienden gevraagd om ipv bloemen een donatie te doen voor onze dieren. Er werd maar liefst 1300 euro overgemaakt. Daar zijn we uiteraard heel erg blij mee en dankbaar voor. Zo bijzonder dat mensen in het diepste verdriet aan de dieren denken. Daar ben ik dan altijd enorm van onder de indruk. Ook gaan we ervoor zorgen dat de 3 kipjes van deze mevrouw een heel goed huisje krijgen bij Willem en Petra. Na zijn vertrek kwam Hans poes Miep ophalen. Na de adoptie van kat Bink vorige week hadden Hans en zijn vrouw besloten dat ook de meer verlegen Miep welkom was bij hen. De lieverds! Jan reed intussen met kat Dixie naar de dierenarts voor zijn tweede enting en toen kreeg er nog een poes bezoek van aspirant adoptant Cathleen. Deze voormalige moederpoes is verwilderd, wordt aanstaande woensdag gesteriliseerd en mag daarna verhuizen naar de stallen van deze lieve dame. Dat is dus echt een buitenkanskat! In dezelfde unit verblijft echter nog een zwart/witte poes die al haar charmes in de strijd wierp en de adoptant had verleid om haar eveneens te bespreken. Haar redenatie dat een aaibaar exemplaar de verwilderde poes zou kunnen helpen met zich veilig voelen, kon ik mezelf in vinden. Later bleek dat de Zwerfkattenwerkgroep die mening niet deelt en de aaibare kat daar niet wilde plaatsen. Dus die adoptie gaat niet door. De katten die momenteel in onze jungle unit verblijven behoren toe aan de Zwerfkattenwerkgroep dus die maken wat dat betreft de dienst uit. Inmiddels zijn Hoebe, Bink, Miep en M&M geplaatst en is de verwilderde moederpoes besproken. Het kittenseizoen loopt ten einde dus er zal, na de vakantie van één van de beheerders weer wat rust en ruimte komen op de eigen lokatie van de werkgroep. Want zoveel extra zorg en werk kunnen wij ook niet ongelimiteerd blijven leveren. Maar elkaar even de helpende hand toesteken bij topdrukte is uiteraard helemaal prima. Voor nu hebben we hier ook nog vier kleine hondjes zitten die nog enorm veel moeten leren en daar moeten we ook veel tijd voor vrijmaken. Om nog maar te zwijgen over de broodnodige voorbereidingen van onze open dag. Zo sloten Charlotte en ik de donderdag af met de loterijprijzen bijeen te zoeken en op een rijtje te zetten. Daarna alle beloofde terugbelbeloftes waarmaken en aan de gang met de avondmaaltijden voor de dieren. De vrijdag verliep eigenlijk gewoon gezellig met veel hulp van de vrijwilligers. Op zaterdag in de ochtend overleg met Yo over de catering van de open dag. In de middag ging Bloem uit logeren. Zij is en blijft onze hond én één van mijn favorieten. Maar we gaan kijken of ze haar wat oudere dag mag slijten bij de buurman van één van onze vrijwilligers. Dus ze mocht nog even in bad, kreeg een pipetje tegen de parasieten, haar koffertje werd gepakt en daar ging de grande dame. Samen met Jan op weg naar een dolgelukkige pleger in het bezit van een huis middenin het bos en met een veilig afgezet perceel wat Jan ook nog even heeft nagelopen. Mijn Jan zegt er tegenwoordig al bij: “Let er goed op want als ze de kans krijgt om weg te lopen, lopen wij kans dat mijn Els dat niet zal overleven en er zijn er nog veel die haar nodig hebben.” En zorgen hebben we ons de afgelopen week weer genoeg kunnen maken. Roemba wilde anderhalve dag helemaal niets eten. Verandering van haar menu wist haar echter weer anders te doen besluiten. Toen ik van de week terugkwam van het boodschappen doen zei Jan dat Mariëlle niet fit was. Vanwege haar epilepsie gaan dan alle antennes op volle sterkte aan het werk. Toen zei om 14.00 haar pil in moest nemen twijfelde ik nog even. Want wanneer je toch al niet lekker bent en dan nog verplicht wordt om een pil te snikken… Na lang beraad met mijzelf besloot ik hem toch te geven. Toen ik die pil in haar bekkie stopte, meende ik iets vreemds te voelen. Mijn wijsvinger volgde het vreemde gevoel en helemaal achterin haar keeltje kon ik iets naar voren duwen. Het bleek een flink stuk keiharde worst te zijn die haar letterlijk en figuurlijk dwars had gezeten. Verder had Kansje op zaterdagmiddag opeens een dik en ontstoken oogje wat haar met regelmaat op haar kop deed staan. Gelukkig bleken we de juiste oogzalf in huis te hebben en is de zwelling alweer wat geslonken. Het is nu over de klok van 3 uur in de nacht. Dus snel naar bed en nog paar uurtjes proberen te slapen!!!
Weergaven: 42