Op maandagochtend bleek dat Roemba had overgegeven en dat is zo gebleven tot dinsdag laat in de middag. En geloof mij, dan ben ik op van de zenuwen. Zouden we dan toch wederom tot de conclusie moeten komen dat ook het eten in de stoel, het dagelijks vers gekookte eiwitrijke, vetarme en gepureerde eten ook niet haar redding zijn. Wakker liggen, piekeren en een beetje uitproberen qua hoeveelheid. Maar gelukkig gaat het nu alweer een aantal dagen goed. We hebben poes Lady in een bench in de Kattine gezet. De langharige dame was 1 van 38 katten waarvoor de LID spoedeisende opvang zocht. Er waren elders opvangplekken gevonden voor 36 katten maar voor de 2 langharige niet. Zodoende kwamen Lady en Madam naar ons. Kort na hun sterilisatie bleken het ware ontsnappingskunstenaressen want ze hadden de poten genomen door een muizenkiertje. Gelukkig vonden ze het Kattenwoud tof genoeg om er te (ver)blijven want ze werden trouwe, frequente mee-eters. Lady bleef echter zeer op haar hoede en net niet dicht genoeg benaderbaar. Vanwege de noodzakelijke antiparasitaire behandelingen sloten we haar in binnen 1 van onze units en toen bleek overduidelijk dat de vacht ernstig verklit was. Dus daarom in de Kattine om het contact te gaan forceren. Dinsdag in de avond bleek poes Mickey niet in orde. Ze had overgegeven en haar urine was fluorescerend geel. Spoedbezoek aan de avonddienst leverde ook niet veel info op. Bloeduitslagen goed en spuitje tegen de misselijkheid gekregen. Dan ben je een kleine 100 euro lichter en eigenlijk nog niets wijzer. Daarna ook nog steeds niet eten. Ondanks dat we alle mogelijke lichtverteerbare kattenetenswaren voor haar schattige neusje hadden gezet. Het diertje is 16 jaar en verloor door het onlangs overlijden van haar mensje ook alles wat haar bekend en vertrouwd was. We zijn zo trots op haar omdat ze het zo goed doet en nu dus deze dip. Op woensdag telefoon. Een fokker had van een andere fokker een hond overgenomen. Het dier was echter zo bang dat deze man er niets mee kon. Het zweet breekt mij dan direct uit want hier is absoluut geen plaats. Ik vroeg wat voor hond het is, het bleek een Springer Spaniel te zijn. Pleeg Betty is helemaal dol op Springers en Springer Teske zou afgelopen week vertrekken naar haar gedroomde voor altijd thuis-huis. Nu had Betty aangegeven voorlopig even geen hond in pleeg te willen. Ik heb het haar voorgelegd en het Springerbloed bleek toch te kruipen waar het niet gaan kan. De hond mag naar Betty. De onvolprezen lieverds Peter en Marcia verzorgen wederom het vervoer van de hond. Ze wordt door hen opgehaald bij de fokker en naar Betty gebracht. En zodoende levert een stevig stukje samenwerking weer het gewenste resultaat, een hondje de kans geven op dat wat het verdient: genoeg zelfvertrouwen ontwikkelen waardoor het een vrije en blije hond mag worden. De sterilisatie van deze hond wordt ingepland bij een dierenarts in de buurt bij Betty. Dat bespaart de hond een tussenstop in onze opvang. Inmiddels is Springer Teske verhuisd en het is nog heel pril maar het gaat fantastisch. Verder de afgelopen week geregeld dat de volgende drie voormalige haremdames van Giant naar ons konden komen. Het werden er uiteindelijk twee want nummer drie heeft pupjes van een week of vier. Dat lijkt een tikkeltje vreemd omdat ze na die tijd nog gezien is zonder pups tussen de dames die we nu op hebben gehaald. Maar ja, we kunnen niet anders dan rustig afwachten. De twee wel in opvang gekomen dames hebben in ieder geval weer de nodige fysieke aandachtspunten. Het is allemaal wat én onophoudelijk. Om soms ook even lekker te kunnen relaxen zijn we het terras aan het schoonmaken, opleuken. Hulp gehad bij het schoonmaken, het opleuken doe ik zelf! Vrijwilligster Conny was op donderdag hier. Bij haar aankomst was ik om boodschappen voor poes Mickey en toen ik tijd had gemaakt om even wat te drinken was ze al naar huis. Zo jammer dat we elkaar zo mis hadden gelopen. Voor de vrijdag had ik gevraagd of de vrijwilligers in de ochtend kwamen omdat dierenarts Sofie samen met assistente Kristy hier alles kwamen enten. Want stofzuigers en katten is geen rustgevende combi. Voor die lieverds geen probleem alleen stonden Sofie en Kristy opeens in de ochtend voor onze neus. Communicatiestoring. Allemaal wat chaotisch maar uiteindelijk toch een soort van goedgekomen. Wel een klus hoor. De voor de stofzuiger gevluchte katten moeten we dit weekend nog zien te enten. Gaat vast lukken. Sofie heeft ook naar Giant gekeken. Die heeft aan beide achterpoten tumoren. Een zeer sterk vergrote bal waardoor hij verdacht wordt van teelbalkanker. Zonder ingrijpen is hij verloren. Dus ondanks zijn leeftijd van bijna 10 jaar moeten we die ‘gok’ wel nemen. Op vrijdag 8 mei! Fingers crossed. Vanmiddag werd poes Lady nog onder een roesje ontdaan van alle klitten. Zoals ik al schreef, het was een spannende en enerverende week. Ik was voornemens mijn winterkleding op te bergen en de zomerkleding tevoorschijn te halen. Ik ben gekomen tot het uitzoeken van mijn sokken. De rest komt later. Misschien wel veel later…
Weergaven: 38