Op donderdag gingen Molly en Dappertje dus naar de dierenarts. Molly kreeg even een gezondheids-check, een jaarlijkse enting en een Rabiës enting vanwege de vakantie die in het verschiet ligt. Bij Dappertje werden operatief 2 achterste kiezen verwijderd. Er was aan beide zijden ruimte tussen de achterste en de één na achterste kies waar dus eten tussen bleef zitten. Daarom ging ze na het eten allerlei capriolen uithalen om daar weer vanaf te komen. Bloedonderzoek wees ook uit dat de dame beter zo vetvrij mogelijk moet eten vanwege pancreas waarden die hoog zijn maar wel nog net binnen een acceptabele norm vallen. Jeanet moest in de middag met haar hondje Teun naar Sofie en bracht ons Dappertje mee terug. Altijd weer blij dat het achter de rug is. Inmiddels was Inge gearriveerd met de Cocker Spaniel die bij de dierenarts was achtergelaten en waar Inge hem voor ons ophaalde. Een chocolade bruine innemende Cocker. Die mocht direct in pleeg bij een alleenstaande man die zijn gedrag zou observeren. Tot nu toe alles dik in orde en is het een olijke, vrolijke lieverd. Ik vermoed dat hij ook direct zijn thuis heeft gevonden want zijn oppas lijkt erg van hem gecharmeerd. Maar laten we niet op de zaken vooruit lopen. Op vrijdag werd er weer hard gewerkt door de stagiaires en door de vrijwilligers. Ik voltooide een volledige week achter mijn medicatie aanzitten. Het verschil tussen zo nodig driemaal daags en incidenteel driemaal daags bleek cruciaal waardoor totale afgifte werd geweigerd. Dus echt 19 telefoontjes huisarts, apotheek, specialist inclusief de ieder bekende wachttijden verder, konden ze vrijdag worden opgehaald. Nu maar een afspraak maken bij de internist want ik heb heel veel vragen die de assistentes van het huisartsencentrum niet kunnen beantwoorden en verder dan hen kom ik niet.. Maar goed, het kan altijd gekker want Yo heeft na een week ziekenhuis te horen gekregen dat de nu gedane onderzoeken na het weekend opnieuw moeten worden gedaan in Breda. Dus vanuit de eerste hulp word je op maandag per rolstoel naar de ziekenhuiskamer gebracht omdat je niet meer mag lopen. De eerste uitslagen waren, hoe zal ik het schrijven, stevig. En dan mag je een volle week wachten tot er daadwerkelijk iets wordt ondernomen, zonder dat je duidelijkheid krijgt. Op zaterdag werd Molly opgehaald. Ik had van vrijdag op zaterdag met haar op de bank geslapen. Gewoon nog één keertje lekker dichtbij mij. We gaan haar missen maar toch niet verdrietig omdat we weten dat zij haar gedroomde leven tegemoet gaat. Maar twee jaar Molly is lang om daarna nog afstand te moeten doen. Vanmiddag stond ik klaar om Yo te bezoeken maar toen kwam er bezoek. En voor je het weet is de dag weer om. Dat zal u wellicht niet onbekend in de oren klinken…
De chocolade bruine Cocker Spaniel doet het tot op heden fantastisch!
Weergaven: 121