Gisterochtend telefoon, de buurman van de mevrouw met het Duitse accent waarvan wij de kat niet aangenomen hadden. Zijn buurvrouw had haar kat hier zaterdag achtergelaten, daar had ze spijt van en nu was ze hier vanochtend aan de poort geweest maar wij hadden de kat al ‘doorgeplaatst’ of ik het adres van de mensen even wilde geven naar wie de kat was gegaan.
Ik vertelde hem dat we de kat niet aan hadden genomen en dat de mevrouw vertrokken was met kat en al. Ze was hier deze ochtend dan ook niet om de kat terug te halen want ze wist dat ze hem hier niet had achtergelaten. De buurman vertelde ons dat hij er nu niets meer van snapte. Wij nog minder….
Daarna kreeg het Kattenwoud een mailtje. De vriendin/partner van de mevrouw. Ze wilde graag het adres/telefoonnummer van degene die de kat nu heeft en wilde ook nog een vergoeding betalen voor terugkeer van de kat die ze in een vlaag van verstandsverbijstering hier hadden achtergelaten. Terugmailen met hetzelfde verhaal; kat is niet hier, niet hier geweest en door ons dus ook niet doorgeplaatst!
Gisteravond kwam de aap uit de mouw. De mevrouw met het Duitse accent heeft verteld dat ze de kat in een bos heeft gedumpt! Waar? Dat heeft ze niet gezegd! Voor hetzelfde geld is dat hier in het nabij bosje geweest. De mevrouw is nu van alle blaam ontheven want zij gedraagt zich ‘overspannen’ en hoeft zich waarschijnlijk verder tegenover niemand te verantwoorden waar de kat nu kan zijn. En wij zijn als gekken op zoek naar het arme diertje!
Ze heeft tegen Jan gezegd; “Moet ik hem dan laten doodmaken?” Dus misschien heeft ze de kat wel af laten maken en liegt ze ook daarover. In dat geval zoeken wij ons voor niets drie slagen in de rondte! We blijven echter toch maar zoeken en mocht u weten waar Karel is; laat het ons alsjeblieft weten!
Weergaven: 5