STEUN DE DIEREN WAAR NIEMAND ANDERS ZICH NOG OM BEKOMMERT!
We gaan gewoon door….
We gaan gewoon door….

We gaan gewoon door….

Zo, inmiddels is duidelijk dat Jan een longontsteking te pakken heeft. En dat terwijl de mijne na twee antibioticakuren zijn gemak begint te houden. Vandaag voor het eerst koortsvrij. En ook in de nachten minder hoesten en proesten. Nu Jan dus nog. En ondanks alles, gaat het leven hier gewoon in volle vaart door. Gisteren werden er nog vier Maine Coon dames gesteriliseerd. Dat schrijf je dan allemaal zo makkelijk op terwijl dat natuurlijk heel wat voeten in aarde heeft. Dat begint al met de dag van tevoren een bench in hun verblijf plaatsen om te voorkomen dat de stress toeslaat juist op het moment dat we ze moeten vangen. Op tijd hun voer weghalen en ‘s morgens voor dag en dauw op omdat ze voor 9 uur bij Sofie moeten zijn. Dan moeten er al veel honden buiten zijn geweest, gevoerd en medicijnen uitgedeeld. Dan een paar poezen vangen die daar echt niet voor in de rij staan en dan aansluiten in de file om uiteindelijk in Stabroek te belanden. Op de terugweg in Bergen op Zoom mijn medicijnen met een code uit de automaat halen. Dat is gemakkelijk maar niet wanneer, zoals in mijn geval, de automaat niet functioneert. Dus vertraging. En dat terwijl grote lieverds al op mij stonden te wachten. Veilingspullen uitzoeken. Ongelooflijk veel veilingspullen uitzoeken. In de middag naar huis, de met veel moeite verkregen medicijnen innemen en samen met vrijwilligster Karin de katten opgehaald. Assistente Kristy vroeg om opname klein hondje wat de mensen eerder die middag ter euthanasie hadden aangeboden. Afgesproken dat de mensen mij mochten bellen maar nog niets gehoord. Bij thuiskomst had ik een goed idee wat later niet zo goed bleek te zijn. Ik vroeg Karin om even om beurten met Moose en Bo te wandelen. Achteraf moet Moose op dat moment haar bench hebben gesloopt maar dat zag ik pas laat in de avond. Omdat ze zich zou kunnen bezeren moest ik even toveren. Moose in de bench van Bo en Bo in een kenneltje. Bo vond het prima! Moose dus niet! Bij verandering komt het verleden boven en zijn de rapen gaar! Die had vanochtend dan dus ook de hele bench ondergepoept. Natuurlijk moest ook de waterbak drie keer ondersteboven en moesten de dekens eraan geloven. Hoort er allemaal bij. Vandaag hadden we een super gezellige dag en dat ondanks de regen. Top vrijwilligers! Eén van onze Maine Coons werd geplaatst en de andere Maine Coons kregen bezoek. Cor en Marjolein zijn druk in overleg met Maaike over voortzetting van de veiling. En dat is wel echt heel goed nieuws. Niet alleen voor wat betreft de opbrengsten maar ook voor wat betreft binding/verbinding met 2000 heuse en trouwe dierenvrienden, vrienden van de stichting. Morgen komen er nog wat spulletjes die eerder aan Bab toebehoorde deze kant op. We vinden het fijn, het voelt als een soort van troost om dingen die haar dierbaar waren om ons heen te hebben. We gaan er zuinig op zijn! Zondag wordt hond Abu opgehaald en ook dat is iets waar we heel erg naar uitkijken. Niet omdat we hem graag kwijt willen maar omdat de schat nog steeds niet begrijpt waarom hij destijds weer terug werd gebracht. Weet u, 13 dagen is te kort om hem een eerlijke kans te geven maar lang genoeg om hem nu te laten weten wat hij mist. Nog 2 nachtjes Abu, het komt goed!!! Daar gaan we voor!

Eén reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Menu