Vijf kleine kleutertjes..
Vijf kleine kleutertjes..

Vijf kleine kleutertjes..

Na de eerste euforie, het gevoel ze zijn veilig, moeten ze na thuiskomst eerst een veilig plekje. En omdat we ongezien ja zeggen, de afstandsdoener niet duidelijk is, is het altijd maar de vraag wat we meekrijgen. Pup, tiener, ouder, reutjes, teefjes, zwaar gehavend of met minder ernstige kwaaltjes behept. Het bleken dus vijf pubertjes, de oudste is van februari 2021 en de rest is beduidend jonger. De teckeltjes zijn van november 2021 en daarmee de jongste van het stel. Maar goed, daar sta je dan met vijf onwetende hondjes waarvan we zelf uiteraard ook nog niets weten. Binnen een half uurtje is er van de zorgvuldige voorbereidingen op hun komst natuurlijk niets meer over. Puppy-trainers zijn inmiddels versnipperd, mandjes zijn ondergeplast en gepoept en heel even denk je dan: wat nu? Nou, het slimste is om de boel te blijven herstellen, schoon te blijven maken en om vol te houden. Het zijn pubers die altijd in eigen uitwerpselen hebben geleefd, de weg naar buiten niet konden vinden omdat die er simpelweg niet was en dan mogen we op een dag zoals gisteren natuurlijk helemaal niets van hen verwachten. Alleen zouden ze natuurlijk, puur om ons een plezier te doen ook naast het mandje kunnen poepen. Maar dat deden ze niet… 

Buiten het onophoudelijke schoonmaken moeten we ze ook een beetje rust gunnen. De kans geven om alle indrukken van de dag te verwerken. Want ongeacht hoe de situatie van een dier ook was, het was de hen vertrouwde situatie. En daar werden ze zomaar opeens uit weggerukt. Ze bleken daar niet zoveel moeite mee te hebben. Ze zoeken al voorzichtig toenadering. Het voordeel dat de dieren nog jong en nieuwsgierig zijn. Een uurtje observeren maakte al wat onvoorziene kwalen duidelijk, Bolliewollie kan niet staan op één van zijn achterpootjes. Het blinde oogje van de zwarte teckel is nog aanwezig achter de dichtgeknepen oogleden en meer van dat al. Ze hebben een anti- vlooienpipetje gehad en zijn ontwormd. En hoe we het verder aan gaan pakken? Ach weet u, als we één ding geleerd hebben gedurende al die jaren en de opvang van duizenden dieren: het wijst zichzelf!  

We hebben ze inmiddels al zien ‘lachen’ en zien spelen! Alleen dat al maakt het alles meer dan waard! Vandaag hebben ze een relatieve rustige dag en morgenochtend gaan we beginnen te regelen dat hun medische zorg wordt verstrekt. 

De labjes Bam en Stella kregen gisteren bezoek van aspirant adoptanten. Ze slapen een nachtje over de keuze tussen die twee die gemaakt moet worden. Maar dus ook wederom weer voor één van hen een heel mooi voor altijd thuis-huis. Helaas is er voor Kaya, die het erg moeilijk heeft in het pension, nog geen enkele belangstelling. 

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.