Update
Update

Update

Ik schreef eerder van Frits, inmiddels een dag of 12 geleden bezoek kreeg van Vivienne. Ze vond hem leuk en daarom herhaalbezoek met het hondje wat ze al heeft. Hondjes samen ging best goed en toch moest ook Vivienne er nog een nachtje over slapen. Ik vermoed dat nu juist onze Frits een Doornroosje heeft getroffen die zich ergens aan geeft geprikt en waar we dus in geen 100 jaar van gaan horen. Ik hoop dat ik mezelf vergis want wat krijgt niet alleen het vertrouwen daar een duw mee maar ook de zin om steeds weer mensen te ontvangen. Zonde hoor om daar kostbare tijd die we anders aan de dieren kunnen besteden mee verloren te laten gaan. Bovendien loopt de zoektocht voor onze grappige Frits daar ook weer twee weken vertraging mee op. Echt niet leuk! 

Verder is het hier het welbekende gekkenhuis. De Keesjes die vrijdag gecastreerd werden verblijven in de Kattine. Het is bar slecht weer en mogen dus maar kort naar buiten. Het zijn Houdini’s in het zichzelf ontdoen van de door hen zo gehate rompertjes en ook het van elkaar gescheiden zijn, bevalt hen nog niet zo. En dat ontgaat niemand. Mousse en vooral Sjors denken dat ze hen vocaal moeten overtreffen waardoor Gerard en Philip natuurlijk niet achter kunnen blijven. Dat doet alle kleintjes in de woonkamer besluiten om te proberen of zij dat niet veel langer, gekker en meer hysterisch kunnen. Marielle besluit dan om niet meer te eten, de katten vliegen elkaar in de haren en wij verlangen naar oordopjes, of eigenlijk naar betere tijden waarvan we weten dat ze hier eigenlijk nooit komen.

Vanochtend belde meer Vos. Haar hondje Bonnie was vanochtend plots overleden. Bonnie, Bonnie…? En dan gaan de raderen draaien want je wil aan zo’n verdrietig iemand niet laten merken dat je niet weet wie hondje Bonnie was. Gelukkig heb ik een buitengewoon goed geheugen en deed de naam Vos een belletje rinkelen. Bonnie moest Seven zijn. Het witte hondje wat tegelijk met Petra bij ons is gekomen en vier jaar geleden werd geadopteerd. Ik heb haar na de adoptie nog een keer laat op de zondagavond lopen zoeken nadat ze de pootjes had genomen. Eerst samen met Jeanette en later nog alleen met de politie op mijn hielen omdat ik met auto en al in een park ronddwaalde. Vonden ze niet helemaal normaal. Maar dat was gelukkig allemaal goed gekomen en ze heeft bij haar adoptanten nog vier gelukkige jaren gehad. Deze ochtend was ze totaal onverwachts en uit zichzelf gestorven. Ze is slechts 8 jaar mogen worden… En dan zijn er eigenlijk geen woorden die troost kunnen bieden, dan kun je mensen slechts bedanken voor de mooie jaren van het hondje en sterkte wensen. Na het verbreken van de verbinding schiet je vol terwijl je de herinneringen aan haar, hier in de opvang de revue laat passeren. 

Vanavond sloot de facebookveiling en hopen op een goede opbrengst. Maaike heeft weer haar uiterste best gedaan, evenals de inbrengers, bieders en uiteindelijke kopers.  

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *