Update
Update

Update

Ik hoef u niet te vertellen dat het hier soms een beetje ‘gekkenhuis’ is waar de zorgen je naar de strot vliegen. Dan valt het soms niet mee om niet bij de pakken neer te gaan zitten maar juist actie te ondernemen. En daar moet je dan weer tijd voor hebben waar het hier vaak aan ontbreekt. 

Gevoelsmatig ben ik gisteren al poetsend opgestaan… Boodschappen gedaan en Joyce opgehaald. Zij kreeg hier zelfgekozen bezoek dus konden Jan en ik gewoon onze broodnodige zorg aan de dieren voortdoen. Eén van de voordelen van Joyce op bezoek hebben, buiten haar zien genieten, is het verplicht op tijd eten want dat is wel eens goed voor ons! Maar toen ik haar terug naar huis bracht reed de auto raar! Anders dan anders en op de terugweg kreeg ik ook een melding in het scherm. Gelukkig wel mee thuisgekomen zonder haperingen maar Jan is er nu mee naar de garage. 

Nadat eerder de ene helft honden last hadden van diarree is nu de andere helft de pineut en uiteraard wij ook wederom. Dus we gaan aan de slag met medicamenten, emmer, dweil en wasknijper op de neus! 

Vuurspuwende kittens, een moederpoes, een mini-kitten, overal honden, ook die nog van alles moeten leren, honden in- en uit de opvang, geregel voor noodzakelijke zorg… Iets met hooi en een vork? In ieder geval overheerst dat gevoel op dit moment wel een beetje. Maar dat kan ook komen omdat ik vandaag veel liever ergens anders zou zijn om mens en dier te steunen bij een oh zó moeilijke beslissing.. 

Jan belde net vanuit de garage. Het is de gasleiding en hij zou met de auto naar huis komen, uiteraard met afspraak om hem te maken. Nu wilde hij wegrijden bij de garage en de auto deed niets meer. Dan weet ik niet of we dan juist pech hebben omdat de auto het niet meer doet. Of geluk omdat het juist bij de garage is gebeurd? Laten we het maar op het laatste houden, dat is positiever!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.