Update
Update

Update

Het is vandaag vrijdag de 13e, een mooie dag om met drie zwarte katten naar de dierenarts te gaan. Peter heeft chronische niesziekte die zo nu en dan opspeelt, Kees heeft wat rare kale plekjes in de halsstreek en Poekie heeft last van haar oog. Verder blijft Maine Coon Zilver nog wat last houden van diarree en willen we nog eens overleggen over Ziggy. 

Ik begin een beetje te wennen aan het idee dat wij helaas niet alles kunnen redden wat in nood is. Dat is naar en ergens een opluchting tegelijk. We hebben nooit eerder nee gezegd tegen een absoluut noodgeval, de klus altijd weten te klaren en voor die consequenties draaien we nu nog steeds op. Jack Russel Kenzo is daar een voorbeeld van. Hij verblijft al zeer lange tijd tegen betaling binnen een trainingscentrum, doet het daar goed maar wacht met gebruiksaanwijzing nog steeds op de juiste adoptant. Kaya is een schat van een hond voor mensen, helaas niet voor andere honden en verblijft in pension. Herder Sorry verblijft ook in het trainingscentrum en ook hij is toe aan de volgende stap, een eigen thuis met bijbehorend mens. Voor de gemakkelijke honden loopt het storm, voor die waar wat inlevingsvermogen bij nodig is, is er geen belangstelling. En dat had ik dus verkeerd ingeschat want ik dacht dat een stichting die doet wat wij doen juist een achterban zou hebben die zich sterk maakt voor de moeilijk herplaatsbaren. Natuurlijk is het zo dat al die vaste volgers/dierenvrienden allemaal een niet gemakkelijk exemplaar in huis hebben maar nieuwe aanwas van de echte dierenvrienden die juist voor zo’n ziel gaan blijft uit. We kunnen er geen financiële knallers meer bij hebben op dit moment en met de dieren die wij opvangen weet je dat echt nooit op voorhand. We selecteren namelijk niet. Een plekje vrij is een plekje vrij, voor groot of klein, voor gemakkelijk of moeilijk, ziek of gezond! 

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.