Update
Update

Update

Gisteren werd ik ‘plat’ gebeld over Franse bulldog Baron. Ook sturen mensen gewoonweg appjes met de vraag of ik ze even wil bellen. Nou, dat gaat niet lukken. Ook de voicemail wordt veelvuldig ingesproken, o.a. door een echtpaar wat hier eens wilde komen kijken naar de hondjes. Maar lieve mensen toch, ik heb geen winkeltje. We hebben maar zo nu en dan een hondje of katje ter adoptie en dan nog gaat onze voorkeur uit naar bekende van de stichting en die weten dat het zo niet werkt. Ook volgen we altijd het stichtingsprotocol, kennismaken, huisbezoek en nog het meest belangrijk, het gevoel van degene die op het moment van opvang voor het diertje zorgt. Bovendien is onze opvang normaliter al niet vrij toegankelijk en daarbij moeten wij ons ook aan de Corona-regels houden. Maximaal vier bezoekers op een dag en vaak komen we daar al aan zonder externe bezoekers. Kortom, ons met een bezoekje vereren behoort niet tot de mogelijkheden.

Vrijwilligster Jeanet was zo lief om vorige week een vers-voerdonatie op te halen. De honden hebben ervan gesmuld! Gisteren was het boodschappendag en tot mijn verbazing vond ik in de diverse winkels vooral lege schappen. Ik moest al bijna een veldslag leveren om een pak koffie te bemachtigen. De waakhond (in de hoedanigheid van een jonge knul) van een grote supermarkt had er wat problemen mee dat ik met mijn winkelwagentje richting parkeerterrein liep om de dozen van de kar over te laden in de auto. Op mijn vraag of hij het dan ging dragen kreeg ik toch toestemming om het karretje even mee te mogen nemen. Als ik het maar wel terugbracht want dat verzuimde mensen nu regelmatig omdat er geen muntjes in hoefde voor gebruik. Natuurlijk keurig teruggebracht.

Vanochtend vroeg moest de oudere Maine Coon poes naar Sofie. Ze zou last hebben van haar tandvlees en op 10 jarige leeftijd kwam haar sterilisatie natuurlijk ook geen dag te vroeg. De schat liep vanochtend al zelf het vervoersmandje in, ze vond de rit naar Sofie geweldig tof. Daar aangekomen voelde Sofie al direct een mamatumor dus die moest ook worden weggehaald. Ze twijfelde aan het tandvleesprobleem want ze zag een behoorlijk ontstoken kies die de ellende wel eens zou kunnen veroorzaken maar nader onderzoek volgde uiteraard onder narcose. Toen ik nog maar net thuis was belde Sofie en dat voelt nooit gunstig. De baarmoeder was verwijderd maar die was er ernstig aan toe. Of ze bloed af mocht nemen want het diertje zag er van binnen erg vreemd, niet gezond, uit. Natuurlijk mag dat! Dus dat is afwachten en intussen kaarsjes branden. In het gunstigste geval heeft ze ernstige bloedarmoede, in het andere geval… Daar wil ik nog even niet aandenken!

Peter is een katachtige bewoner van het Marga-huis. Hij snottert een beetje dus kreeg hij een prikje en als we de Maine Coon poes later op de dag op mogen halen nemen we hondje Rare even mee. De oude Jack Russel hoest, vooral als hij net wakker wordt en misschien kan hartmedicatie hem wat verlichten.

Morgen arriveert er een hondendame die de fokkerij mag verlaten. We gaan even observeren hoe ze is en dan een gepaste pleeg zoeken. José heeft al aangegeven hiervoor open te staan maar dan moet ze uiteraard wel met haar andere honden overweg kunnen.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.