Poes Joyce
Poes Joyce

Poes Joyce

Poes Joyce leefde ruim drie jaar als schuwe buitenpoes die werd verzorgd door een oudere dame. Toen die dame de zorg niet meer kon continueren heb ik haar gevangen en  kwam ze bij ons wonen. We waren meer dan verbaasd dat ze de liefste poes ooit bleek te zijn. Na een aantal maanden viel het vrijwilligers op dat ze een bobbel had aan de buik. Dierenarts werd geraadpleegd, bobbel werd leeggeknepen. Indien bobbel niet wegtrok moest ze een paar weken later geopereerd worden. Dat is afgelopen week gebeurd. Grote wond maar het zag er allemaal goed uit. In de avond vond ik een mailtje in mijn mailbox van een letterlijk en figuurlijk, oude bekende, een echte poezenkenner waarvoor ik veel respect heb. Zij liet mij weten dat ik de bobbel beter had kunnen laten zitten. Bij katten is zoiets nagenoeg altijd kwaadaardig en opereren versneld dan de zaak terwijl ze met de bobbel zelf nog jaren probleemloos door kunnen. Oké, die wijze raad kwam te laat want Joyce was inmiddels geopereerd maar zeker iets om te onthouden. Intussen herstelde Joyce in een mega grote bench bij ons in de kamer op de eettafel. Vanochtend met smaak haar Gourmetje verorberd. Toen ik vanochtend de kattenbakken deed in de kamer hoorde ik een klaaglijk miauwtje. Ik rende naar haar toe, kon haar nog net in mijn armen nemen. In mijn armen stierf poes Joyce.. Zo volkomen onverwachts en mij in volkomen ontredding achterlatend. Het spijt me zo allerliefste poezenmeis, ik had je zoveel meer gegund! Ik had je zó graag nog heel lang dichtbij ons gehouden… 

Eén reactie

Laat een antwoord achter aan Jannie Reedijk Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.