STEUN DE DIEREN WAAR NIEMAND ANDERS ZICH NOG OM BEKOMMERT!
Pijnlijk maar noodzakelijk
Pijnlijk maar noodzakelijk

Pijnlijk maar noodzakelijk

Er ligt een hele lange lijst met ‘zaken’ die ik moet regelen, dingen die ik moet doen. Dingen die ingewikkeld zijn, die ik moeilijk vind om te doen. Wijzigingen die ter verwerking aangeboden moeten worden of aangebracht dienen te worden. Dingen waar ik van wakker lig! Maar wakker liggen helpt niet, dingen moeten geregeld worden. Die hele kudde koeien moet bij de hoorns worden gevat. Maar om het niet te laten duizelen in mijn hoofd, waardoor het werkt wederom stagneert, moet ik even de prioriteiten op een rijtje zetten. En vooral ook de dingen de dingen waar ik mezelf niet perse mee hoef te bemoeien links laten liggen! Van hieruit worden er dit jaar geen dieren meer herplaatst en ook kennismakingen worden bij voorkeur uitgesteld tot na het inluiden van het nieuwe jaar! Ook dat moet een beetje rust geven. Het Keeshondje wat bij Maaike in pleeg is en wat het daar niet goed doet mag als tussenstation vanaf aanstaande maandag bij Inge in pleeg. Eind januari is hij welkom bij Thea die nu even ‘pleeghondloos’ is vanwege een geplande vakantie. Daarna gaat hondje Mees, zoals wij hem hebben omgedoopt, dus weer van Inge naar Thea. En ja, dat zijn nogal ingrijpende veranderingen binnen een korte tijd voor een toch al onzeker hondje maar het is nu even niet anders. En ik heb van de dieren geleerd, als wij ons ergens bij neerleggen doen hun dat vaak ook. En ik moet mezelf noodgedwongen bezighouden met het letterlijk en figuurlijk verwerken van het overlijden van Bab. Haar ‘niet meer hier zijn’ moet een plekje krijgen, verwerkt worden in mijn hart, in mijn hoofd en binnen de stichting. Daar hoop ik de komende weken de kracht, de tijd en de mogelijkheden toe te mogen vinden. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Menu