STEUN DE DIEREN WAAR NIEMAND ANDERS ZICH NOG OM BEKOMMERT!
Opkrabbelen
Opkrabbelen

Opkrabbelen

Zo, dat was het weekje wel. Maar ondanks koorts, het ziek zijn, je totaal gesloopt voelen hebben we toch iedere dag de koe bij de hoorns gevat en gedaan wat we moesten doen. Maandag hebben we een nieuw bed besteld. Niets bijzonders maar gewoon een net bed en een paar goede matrassen. Levering laat nog even op zich wachten en dan kunnen we de slaapkamer daar mooi eerst helemaal voor in orde maken. Een bed uitzoeken was zelfs relaxed omdat Judith en Karin hier even de honneurs waarnemen. Lees: zich met de honden bezighielden. Karin had zelfs Jack Russell Igor buiten lopen. Knap hoor! Dinsdag gingen we op ‘autojacht’ omdat het domweg teveel kost om onze Volvo door de jaarlijkse keuring heen te krijgen. En wat denken jullie? Er stond ergens bij de poetser een wagen die voor ons geschikt zou zijn. Op woensdag terugkomen dus. Op woensdag kwamen twee lieverds die eerder en elders hebben gewerkt met een aantal honden die nu bij ons verblijven. En wanneer de professionals van de toekomst zich inzetten voor überhaupt een toekomst voor dieren die dat verdienen, dan waarderen wij dat zeer en ontvangen wij ze met alle egards. Later die middag zijn we gaan kijken naar de auto die inmiddels van de poetser terug was gekomen. Pracht auto, Jeep Compass die de stichting dankzij twee enorme lieverds kan kopen. De koop is gesloten en de auto ondergaat nog een aantal kleine controles/reparaties en ik denk dat we hem zo eind volgende week mogen verwachten. En vanaf woensdagavond veranderde ook mijn ‘ziek zijn’. Er keerde langzaam wat energie terug en nog wel beroerd maar niet langer ronduit bang om compleet in te storten. Donderdagochtend vroeg in de benen want er moesten drie Maine Coons naar dierenarts Sofie. Ik had al het andere op tijd klaar dus ik bracht ze weg. Bij thuiskomst begonnen aan de slaapkamer. Oftewel het opruimen van de kledingkast want ook daar moet het toetreden van vocht worden bestreden. Kast leeg. Binnenkant kast behandelen, goed laten drogen en dan kleding er weer in. Karin hield zich met de honden bezig dus ik kon even doorwerken. We hadden contact met een lieve mevrouw die zich bekommert om een rondzwervende kat die, waarschijnlijk ten gevolge van een noodlottig ongeval, een halve achterpoot mist. We hebben afgesproken dat zij met behulp van de vangkooi gaat proberen om dit diertje te vangen en dan mag het bij ons in het Kattenwoud wonen. De drie zilveren Maine Coons die bij Sofie waren ter sterilisatie lieten lang op zich wachten. Toen ze wel opgehaald mochten worden bleek waarom. Eén had een hele fikse eierstokontsteking en een andere droeg twee gemummificeerde kittens met zich mee. Behoorlijke ingrepen dus! Maar snel aan de gang om voor hen twee benches op te zetten in de Kattine zodat we ze goed in het ook kunnen houden en van medicatie kunnen voorzien. Dierenpolitie aan de telefoon. In een situatie waarin psychische gezondheidsproblemen een rol spelen waren er op locatie dode dieren aangetroffen en voor de overige 6 katten bleek de situatie verre van ideaal. Nu mocht die mevrouw er 2 van de 6 houden en werd er dus een oplossing gezocht voor 4. Natuurlijk ongeneutraliseerd, niet gechipt en in ieder geval, eentje niet sociaal! Ik vertelde haar om vooral even door te zoeken omdat de opvang zowat uit zijn voegen barst en wat te denken van de kosten die dat allemaal met zich meebrengt. Maar goed, vandaag belde haar collega dat de vier dus echt nergens anders terecht konden. Dus hier een kleine verbouwing op stapel gezet en nu zijn de katten hier. Gistermiddag kreeg Springer Abu bezoek van aspirant adoptanten. Lijkt een goede match. Mensen hebben er nachtje over geslapen en vanochtend vroeg al laten weten dat ze er voor gaan. Nu nog even een huisbezoek in Zuidlaren zien re regelen… Verder heb ik nog meer dan fantastisch nieuws: Cor en Marjolein gaan de veiling voortzetten en dat vind ik zo fantastisch! Niet alleen voor de opbrengst maar zeker ook om pakweg 2000 lieve, oprechte dierenvrienden, leden van de veiling betrokken te houden bij de dieren die al die mensen zo ontzettend hard nodig hebben. Opslag veilingspullen mag bij Corina en wat een feest dat het allemaal kan…

Eén reactie

  1. Judith

    Weet hoe het aanvoelt. De hele week griep met over de 39 graden koorts. Gelukkig alleen Fietje en de kipjes om te verzorgen maar ideaal is anders. Het gaat een beetje op de tast. Hoeveel zwaarder moet het voor jullie zijn.
    Maar dan het goede nieuws, de veiling. Fantastisch. Je zou er op slag beter van worden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Menu