STEUN DE DIEREN WAAR NIEMAND ANDERS ZICH NOG OM BEKOMMERT!
DIER EN PROJECT
Mees Kees

Mees Kees

Onze Mees is werkelijk zowat een wereldkampioen pechvogel. Er zijn tijden geweest dat we als stichting meer hebben gedaan dan we eigenlijk konden. We hebben veel meer honden op het nippertje het leven gered dan we zelf in opvang konden nemen waardoor we uit moesten wijken naar een pensionsituatie. Dat heeft niet alleen veel geld gekost maar ons ook geleerd dat de opvang van een aantal ongesocialiseerde voormalige kennelhonden een opgave/uitdaging is die lang niet iedereen naar behoren kan volbrengen. Dus die periode is voor Mees niet succesvol verlopen. Vervolgens is Mees op het stichtingadres in opvang gekomen, leerde hier wandelen aan een riempje om niet veel later, samen met zijn broer te vertrekken naar een huiselijk pleegadres. Zijn broer werd alras succesvol herplaatst. De adoptie van Mees blijf uit, er was simpelweg totaal geen belangstelling voor hem. Tot op een dag het leven in het algemeen periodiek erg zwaar bleek voor zijn pleeg en we een andere oplossing voor Mees moesten zoeken. Die hadden we snel gevonden maar die bij ons heel goed bekende en ervaren pleeg had een vakantie in het verschiet. En zolang kon Mees niet blijven bij zijn, op dat moment huidige pleegadres. Dus een vrijwilligster nam die tussentijdse pleeg van Mees op zich. Daar deed Mees het buitengewoon goed! Toen was de tijd daar dat de beoogde pleeg terug was van vakantie. Mees zijn koffertje werd ingepakt, zijn plegers reden honderden kilometers om Mees op de plaats van zijn pleegbestemming te krijgen om hem vervolgens mee terug te nemen. Ik begrijp niet hoe dat mogelijk is maar die beslissing werd genomen zonder mij daarvan in kennis te stellen. Eigenlijk vonden zijn toenmalige pleeg en zijn beoogde pleeg dat Mees al aan plaatsing toe was en dat zou beter zijn voor Mees om die stap te maken vanuit een voor Mees bekende situatie. Totdat Mees exact 4 dagen later niet langer kon blijven bij zijn plegers omdat hij een conflict had gehad met 1 van de aanwezige honden. Dit alles overigens zonder enige fysieke schade/verwondingen. De daarop volgende ochtend kwam Mees terug naar het stichtingsadres waar ik hem geen huiselijke situatie kon bieden vanwege de epilepsie van één van onze vaste bewoonsters.
En toen zat ik echt met mijn handen in het haar… Want dit was wel een hele sneue situatie voor Mees. Een mij bekend huiselijk pension, in eigendom van hele lieve mensen, konden mijn smeekbede niet weerstaan en boden liefdevol onderdak aan Mees. Daar verblijft Mees nu twee maanden (vanaf medio januari), Mees kwam tot rust en lijkt nu een verhuizing naar zijn echte, ware voor altijd thuis-huis te kunnen maken. Mees heeft graag andere honden om zich heen en hier keek hij niet op of om naar de katten, maar onze katten zijn honden gewend. Mees wordt nerveus van kleine kinderen, daar wordt hij dus niet bij geplaatst. Daarnaast heeft Mees heel veel liefde en geduld nodig maar bovenal zekerheid. Indien u denkt deze dolende ziel te kunnen bieden wat hij nodig heeft kunnen we het daar eens uitgebreid over babbelen. Bellen met Els: 06 12483461 en bij een gemiste oproep wordt u teruggebeld. En wanneer u na het lezen van dit bericht nu denkt: het is toch werkelijk van de zotte wat hier is gebeurd! Dan heeft u groot gelijk! Vandaar dat we nogmaals benadrukken dat we op zoek zijn naar zijn absolute voor altijd thuis-huis! Dat is niet alleen de hoogste tijd, het is al veel te laat. En eerlijk en oprecht: ik vind het schaamtevol en het heeft ons ook doen besluiten om nooit zoveel verder te springen dan onze stok lang is. Gelukkig bestaat de, voor de dieren, levensbedreigende situatie waaruit Mees van origine afkomstig is, niet langer.

Menu