STEUN DE DIEREN WAAR NIEMAND ANDERS ZICH NOG OM BEKOMMERT!
Het weekend voorbij
Het weekend voorbij

Het weekend voorbij

Soms hoeven dingen niet rampzalig te zijn om toch te voelen als een soort van tegenslag. Dan kom je thuis na een lang en moeizaam overleg en dan zijn dingen hier anders gelopen, of niet gelopen zoals je had verwacht. Is Jan weer dingen aan het doen die ik probeer(de) te voorkomen dat die dat moet doen. Trek je snel je ‘zondagse pakkie’ uit, werkkloffie aan en dan ga je aan de slag. Voer je Boko die zich als voormalig vuurspuwende zwerfkat opeens vol liefde in jouw armen stort en dan is alle ellende van de wereld voor heel even niet de mijne. Ze waren hier bezig met het plaatsen van gesponsord hekwerk om twee nieuwe hondenbosjes te realiseren en om een gedeelte oud en gesloopt hekwerk te vervangen. Daar gingen ze op zaterdag mee door maar ik beloofde Boko dat hij zodra de mensen die daarmee bezig waren huiswaarts gingen, los in de Kattine zou mogen verblijven. Zo is het ook gegaan en de schat geniet met volle teugen. En knuffelen dat hij doet!! Zaterdagochtend deed ik het rondje katten die in de units verblijven. Toen ik in het Marga-huis aan de gang was kreeg ik de schrik van mijn leven van een wel hele luide knal! Direct daarna hoorde ik hagel over de daken van de units rollen. Ik loop om het Marga-huis heen en sta, slechts gescheiden door de sloot, oog in oog met 4 jagers en 2 jachthonden. Nu kan ik u vertellen dat je hier al zowat gek wordt van blijdschap indien er al überhaupt iets van wild te spotten valt. Zelf waren ze ook niet erg overtuigd van hun precisie en daarom droegen ze allemaal fel oranje fluorescerende veiligheidshesjes. Nu waren onze dieren sowieso al helemaal van slag door de werkzaamheden op het terrein. Stel je voor dat ze daarom hun heil zouden zoeken aan de kant waar de jagers waren. De gedachten daaraan alleen al. Nu denk ik dat de gedachten aan mij alleen al de jagers ook schrik aanjaagt. Want weet u, ik kan er gewoon niet tegen. En wellicht is dat zelfs nog hypocriet ten tijde dat de bio-industrie hoogtij viert want wat zou u liever zijn? Een uitgemolken melkkoe die uiteindelijk uitgeput op een veewagen wordt gesleept waar als eindbestemming de slachter wacht. Of een varken wat tussen de tralies honderden baby-baconnetjes moest produceren om uiteindelijk levend in kokend water re worden ondergedompeld. Dan misschien toch maar liever een eend die vanuit vrijheid uit de lucht wordt geknald. Maar daar lol in hebben, er je hobby van maken om dieren te doden. Blahhh, engerds zijn het!! Eén van de werkende mensen alhier had zelfs vanwege de schrik van de knal wat moeite om zijn werkzaamheden te hervatten. Ik kan hem echter verzekeren dat de jagers waren vertrokken. In de middag heb ik in huis lopen sjouwen en doen. Nog wat lievelingsitems van Bab hier in huis een plaatsje gegeven. Een beetje Bab in ons midden geeft een beetje troost want ik mis haar verschrikkelijk! Op zondag vroeg uit bed. De dieren gedaan, gestofzuigd en bezoek van Jan zijn zus. Zus is huisarts dus die wilde met eigen identiteit zien hoe het broerlief vergaat na zijn ziekenhuisopname. Ze was nog niet heel erg gerustgesteld. Daarna ging ik snel door naar Joyce die een absolute topdag had. De Kerstveiling werd gisteren afgesloten. Wat een succes hebben onze gloednieuwe veilingmeesters daarvan gemaakt. Chapeau! En dank aan allen die dit tot dit succes wisten te maken!! Dat voelt zo tof! Er waren tussendoor veel telefoontjes. Er was belangstelling voor Elja die bij Thea in pleeg verblijft. En Springer Truus kreeg bezoek van mogelijke aspirant adoptanten. De klik was daar en er is inmiddels een nachtje over geslapen. Huisbezoek wordt ingepland. Vanochtend weer vroeg want Jan moest naar de internist. Ik moest medicijnen voor de dieren bestellen, rekeningen betalen, de dieren verzorgen en sanitaire ongelukjes ruimen want bij slecht weer maken ze hier graag van binnen hun buiten… Jan had goed nieuws, voor nu alles oké. Deze week nog een bezoek aan de longarts en dan is hij opnieuw helemaal binnenstebuiten gekeerd zonder dat de reden gering gewicht duidelijk is geworden. Vanmiddag moest ik even een cadeautje kopen want de Sint komt in het huis bij Joyce. Drukte van jewelste in de winkels. En daarna afgeven bij Joyce. Die lag op bed dus even bij haar kijken. Was ze half uit bed geklommen, half klem onder de opstaande rand die moet voorkomen dat ze uit bed valt. Er was geen zorg in de buurt maar de arts wilde net naar buiten gaan en die heeft mij geholpen om haar weer op het bed te krijgen. Al met al was ik daar weer een hele poos mee kwijt dus haasten naar huis. En weet u? Morgen… morgen is er weer een dag en gaan we er weer tegenaan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Menu