STEUN DE DIEREN WAAR NIEMAND ANDERS ZICH NOG OM BEKOMMERT!
Het was een bijzonder jaar
Het was een bijzonder jaar

Het was een bijzonder jaar

Lieve lieve mensen…

Wat een bijzondere wereld, wat een bijzondere tijd van het jaar of liever gezegd, wat een bijzonder jaar! Dachten we in het begin van het jaar 2023 nog dat de ‘overstroming’ van de zogenoemde Eerselhonden achter ons lag door het aldaar ter plaatse ingrijpen van de autoriteiten. Gemeente, NVWA en de maatschappelijke druk vanwege de aandacht in de media zouden de klus hebben moeten klaren. Waarmee er dus een einde zou komen aan de grote bulk honden die onze opvang gevoelsmatig al jarenlang deed overstromen. Eigenlijk is het geëindigd in een jaar waarin ik  mezelf meer dan ooit terug vond op de barricade voor deze honden. En we zijn buiten de honden die we zelf nog ophaalde bij deze fokker, slechts succesvol gebleken voor 16 exemplaren die we vanuit de opslaghouders over mochten nemen. Maar ook dat is pas geschied nadat via de media naar buiten was gekomen dat er honden waren gedood en nog gedood zouden worden. Gedood ondanks dat eerder honderden Eerselhonden zich tegenover ons en u hadden bewezen, blijk hadden gegeven van hun herplaatsbaarheid na de juiste opvang, observatie en uiteraard bij de juist adoptanten. En natuurlijk hebben wij bij beoordeling van dat laatste helaas ook wel eens een fout gemaakt. Maar wie geen fouten maakt, maakt meestal niets en wij ‘maken’ veel en Godzijdank wat dat betreft maar weinig fouten. Daar waar maar mogelijk werden die hersteld en we proberen alles in het werk te stellen om het vooral te blijven voorkomen. Maar ondanks onze rijke ervaringen, goede resultaten en bekendheid met de Eerselhonden werden we voor, tijdens en na de inbeslagnames volkomen genegeerd omtrent ons aanbod voor overname van de honden die het binnen de faciliteiten, geboden mogelijkheden van de diverse opslaghouders en de onderaannemers (die dus incidenteel als opslag fungeerde) niet zouden overleven. Waarschijnlijk hebben we onze diensten aangeboden aan de verkeerde organisaties, mensen die niet direct met hart en ziel betrokken waren bij deze dieren, de bureaucratische facetten want de extern aangetrokken coördinator die hier een aantal honden bracht bleek niet eens van ons bestaan af te weten. En dat krijg je natuurlijk wanneer sturing van een dergelijke operatie in handen wordt gelegd van een bedrijf dat niet is gespecialiseerd in levende have maar in algemene crisissituaties. En ik ben niet boos, natuurlijk was ik wel teleurgesteld en nog steeds verdrietig om de verloren levens maar ik begrijp het wel. Het is een systeem, werken volgens een heel oud protocol wat herzien zou moeten worden vanuit de hoogste regionen en dat alles ligt in politieke handen waar diervriendelijke oplossingen nog steeds geen prioriteit hebben. Maar goed, dit alles terzijde en we hebben er op de valreep van 2023 dus nog eentje mogen redden. Yo heeft haar zaterdag opgehaald in Noord-Holland en wij hebben oudjaarsdag aan haar integratie binnen onze binnenroedel besteed. Want mijn God, wat is ze bang! Ze was nog niet bestand tegen het enthousiasme wat de andere, voormalige bange Springers inmiddels hebben ontwikkeld en ze moet toch het ‘gelukkige hond zijn’ af kunnen kijken van soortgenoten. Dan is het hartverwarmend om te zien dat juist de eerder zo zwaar beschadigde honden, zoals Petra, haar het meest welkom heten en op haar gemak stellen door stevig tegen haar aan te gaan liggen. Ontroerend! Op oudjaarsdag ben ik ook nog even bij Joyce geweest, waar zij woont is veel vuurwerk, geen mooi vuurwerk maar slechts de oorverdovende harde knallen die zeker mensen die de oorlog nog hebben beleefd vreselijk veel schrik aanjagen. En wanneer je dan al niet meer zo goed kunt relativeren, moeite hebt met alles in je leven in de juiste tijdslijn te plaatsen dan is het ronduit beangstigend! We hebben de hoorapparaten maar even op non actief gezet en haar op het hart gedrukt dat het ‘slechts’ vuurwerk betrof. Gedurende de dag was het hier in de droge periodes, dus tussen de buien door ook een herrie van jewelste. Rond middernacht was er slechts siervuurwerk in de verte te bespeuren en ik kan niet zeggen dat de dieren hier ernstig onder leden. Dus dat was echt fijn! Philip is er niet bang van maar boos op en die heeft dus nog het meeste kabaal gemaakt. De eerder zo bange springers leken het zelfs wel te kunnen waarderen en zo sta je met dieren toch steeds weer voor verrassingen. Vandaag is de dag van de goede wensen maar weet u? Ik wens u iedere dag uitsluitend alle goeds!

Eén reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Menu