STEUN DE DIEREN WAAR NIEMAND ANDERS ZICH NOG OM BEKOMMERT!
Het is koud en glad…
Het is koud en glad…

Het is koud en glad…

Opruimen en schoonhouden zijn twee taken die hier het leven beheersen. Daaraan heb ikzelf nog ‘gezellig houden’ toegevoegd. Afgelopen zondag een aantal dingetjes/meubeltjes in huis die beschadigd waren bijgewerkt en bijgeverfd. Verven met zoveel dieren in je nabijheid is een absolute uitdaging. Een kunst om geen verf te laten belanden daar waar het niet de bedoeling was. Maar redelijk gelukt! De rest van de dag gewerkt voor mijn buitenshuisbaas. Op maandagochtend wederom getracht om de leegte die het overlijden van Bab ook binnen de stichting achterlaat naar behoren op te vullen. Ik ben daar door mijn beperkte boekhoudkundige kennis maar gedeeltelijk succesvol in. In de middag kon ik dankzij de hulp van vrijwilligster Karin wat aandacht besteden aan onze keuken. Het constante proberen om wat orde in de chaos te brengen, zowel in huis, de units en alles er omheen, moet ons doen besluiten om vriendelijk, doch resoluut te bedanken voor nog meer spullen. We kunnen het domweg niet kwijt. Tussentijds worstel ik mezelf door de hoge stapels was heen, inherent aan de barre weersomstandigheden. Nattigheid buiten nodigt uit tot binnen plassen en poepen terwijl sneeuw anderzijds uit schijnt te nodigen om erin te liggen rollen. De nattigheid van je afschudden doe je uiteraard pas binnen. Op dinsdagochtend de halve medische wetenschap gebeld met als doel zekerheid te kunnen verkrijgen omtrent de gezondheid van Joyce. Want om de juiste zorg op maat te verkrijgen moet de oorzaak, mijn inziens, worden achterhaald. In de middag waren er maar 2 vrijwilligsters present omdat de 2 andere kampen met blessures. Toen hebben we met zijn viertjes (nadat Jan voor behandeling van zijn rug wederom naar een speciale kliniek was geweest) snoeihard gewerkt! Onder andere de hele Kattine op zijn kop gezet. Overal onder en achter gepoetst! Om vervolgens alles anders te rangschikken vanwege de komst van 2 extra banken. We hebben natuurlijk op dit moment een aantal opvanghonden die lange tijd, zo niet permanent, bij ons verblijven. Omdat we ze niet allemaal mee de huiskamer in kunnen nemen, neemt de Kattine de functie van woonkamer gedeeltelijk over. Maar dan moet er natuurlijk voldoende plaats zijn om heerlijk op de bank te kunnen relaxen. Daarnaast moeten er mogelijkheden blijven bestaan om apart van elkaar te kunnen eten. Vandaag arriveerde de banken, bezocht ik Joyce, had ik een gesprek met één van de lieve verzorgers aldaar en deed ik boodschappen. Rond de klok van 18.00 uur voelde ik mezelf niet helemaal top. Toen realiseerde ik mezelf dat ik de hele dag nog niets had gegeten. Dat bleek, zeker in combi met zware pijnstilling, geen goed idee te zijn. Dus snel wat gegeten en daarna een groot gedeelte van onze huisgenoten gevoerd. Nu een fatsoenlijke maaltijd voor ons koken. Morgen een piepklein feestje want dan is Jan het jarige Jetje!

Eén reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Menu