STEUN DE DIEREN WAAR NIEMAND ANDERS ZICH NOG OM BEKOMMERT!
Helend poetsen
Helend poetsen

Helend poetsen

Op zaterdag kregen we bericht dat het even niet zo goed ging met de moeder van Jan. Dat is altijd schrikken maar niet heel lang daarna leek het haar alweer beter te gaan. De zus van Jan, die arts is, bezocht haar zondagochtend en zij was wel positief over de voortgang. Zodoende kon ik toch bij Joyce op bezoek. Het ging haar eigenlijk best goed. Ze was vrolijk en zoals altijd, ontzettend blij mij te zien. Ik had de schone was bij en ook een nieuwe vaas die vrijwilligers vorige week voor haar hier hadden achtergelaten. Ze was er werkelijk dolgelukkig mee. Ik had vorige week een schemerlamp bij haar meegenomen om het snoerschakelaartje dat stuk was te vervangen. Ik besloot de lamp met kap en al mee te nemen want een losse lampenkap zou verwarrend kunnen zijn en ik zag geen mogelijkheid om hem daar aan het oog te onttrekken. Na er een nieuw snoerschakelaartje aan te hebben gezet heb ik de lamp met kap klaargezet om mee terug te nemen. In alle drukte in en om ons huis moet er vrijdag iets zijn gebeurd waardoor de kap onherstelbaar was beschadigd. Niet erg, de lampenvoet is prachtig en nog heel, de kap had ze ooit van mij gekregen en ik haal wel een keer een nieuwe maar dat was nu tekort dag. Dus even een lamp van onszelf meegenomen. Een hele mooie schemerlamp die precies in haar interieur past. Ook daar was ze blij mee maar er ging helemaal niets boven de vaas. Maar goed, daar staat dan ook een vogel op afgebeeld. Na mijn bezoek aan Joyce ben ik heel veel boodschappen gaan doen. Wel met een tussenstop thuis want ik moest naar de wc en dat doe je uiteraard alleen maar thuis. Tenminste, ik wel. Verder was mijn hele dag gisteren al goed vanwege Meike en haar kleuterkittens die het fantastisch doen in de Kattine. Zo tof om dit te kunnen gadeslaan! Vanochtend was het weer vroeg dag, we hadden hoop op de komst van de bouwvakkers. Die kwamen wel iets later vanwege de mist en dat is niet erg maar we werden al wel een beetje bang dat ze het af zouden laten weten. Jan haalde kleding en kocht hout omdat er te weinig hout was geleverd bij het totaalpakket wat we hadden besteld. Ik beantwoordde een aantal mailtjes, belde met een paar mensen en maakte een pan soep. In de middag kwamen de vrijwilligsters Judith en Karen. Gezamenlijk gingen we aan de poets en aan het herinrichten van een paar units. Dat is en blijft het leukste werk om te doen. Op het inspuiten van alle meubeltjes, kleedjes en dekentjes met anti vlo middelen na. Trots op het resultaat en morgen weer een dag. Kat Taai-taai die eerder zo ontdaan was vanwege zijn verhuizing van de ene naar de andere unit, is weer tot rust gekomen en gedraagt zich weer als zijn heerlijke, eerlijke zelve. En voor nu rest ons nog een hele late maaltijd, het laatste hondenrondje wat afgesloten wordt met worst die iedere hond afzonderlijk krijgt vanwege medicatie die erin wordt verborgen. Dan hoop ik vannacht te kunnen slapen want zelfs onze korte nachten duren lang als je de slaap niet kunt vatten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Menu