STEUN DE DIEREN WAAR NIEMAND ANDERS ZICH NOG OM BEKOMMERT!
Hard gewerkt
Hard gewerkt

Hard gewerkt

Ik had erg uitgekeken naar de woensdag want op die dag namen we afscheid van mijn 32 jaar oude bed wat ten prooi was gevallen aan vocht en aan het leven zelf. Daarnaast heb ik nu, voor het eerst sinds ik hier woon en dat is ongeveer 40 jaar, een verwarmde slaapkamer. Dus toen ik in blijde afwachting van de komst van ons spiksplinternieuwe bed aan een bakkie zat ging de telefoon. Medewerker van gemeente Breda die mij vertelde dat het ontzielde lichaampje van poes Suzie, voorzien van een chip die op onze naam stond geregistreerd, was gevonden. Ik als een bezetene op zoek naar de gegevens van haar adoptant om hem van het trieste nieuws op de hoogte te stellen. Hij bleek al op zoek naar haar. Suzie was één van de vele kittens die we vorig jaar van de straat hebben gehaald. Ze was een ontsnappingskunstenares en haar laatste ontsnapping is haar dus fataal geworden. Ze mocht slechts anderhalf jaar oud worden. Balen! Wel nog even mijn dank uitgesproken tegenover de medewerker van de gemeente Breda want niets is erger dan de onwetendheid na een vermissing. Maar al met al was het dus een in- en intriest begin van de dag. Na het verzorgen van de dieren heb ik de slaapkamer ingericht. Jan reed naar de stort om het oude bed weg te brengen. Daarna nog wat lampjes en schilderijtjes opgehangen. We zijn uiteraard wezen stemmen en in de avond was het tijd voor de huishoudelijke zaken die overdag waren blijven liggen. Daarna haren gewassen en in bad geweest. Het nieuwe bed is wennen, ook voor de dieren want die waren van mening dat ik op de bank hoor te slapen. Vanochtend vroeg op want de graafwerkzaamheden nieuw hekwerk gingen van start. De dieren werden verzorgd. Judith kwam vanmiddag helpen. Er werden 100 zakken pellets bezorgd. Die hebben we aan de poort op de aanhanger geladen om ze daarna vanuit de aanhanger op de goede plaats te leggen. Jan moest nog naar het ziekenhuis voor onderzoeken. Judith en ik hebben de voerkamer opgeruimd. Daarna reed ik om boodschappen en heb ik stad en land afgereden voor grotere blikken kattenvoer. Dat natvoer zit tegenwoordig bijna allemaal in van die kleine blikjes en dat schiet hier niet echt op. Helaas maar gedeeltelijk gelukt. Waar ik ook van baal is dat ik bij thuiskomst een kaartje in de bus vond: we hebben u gemist. Nou, ze hadden even aan kunnen bellen want Jan was gewoon thuis. Verder is mij gevraagd om met grote spoed een diervriendelijke oplossing, lees een laatste kans, te zoeken voor een Mechelse herder… Morgen weer drukke dag. De trimster komt. De graafwerkzaamheden gaan door, het hekwerk wordt geleverd. Eén van de vrijwilligers is verhinderd en een andere vrijwilliger moet eerder naar huis. Ik heb een vergadering met aansluitend een lunch. Komt ook vast allemaal weer goed. En wat ook helemaal goed is gekomen is Boko. De kat die een achterpoot mist, hij kwam als tuffend monstertje binnen en is nu een ware knuffelkat…. Zo leuk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Menu