STEUN DE DIEREN WAAR NIEMAND ANDERS ZICH NOG OM BEKOMMERT!
Grillige natuur
Grillige natuur

Grillige natuur

Van halsbrekende toeren vanwege de gladheid, nat regenen tot op je onderbroek tot kromgebogen de storm moeten trotseren om je doel te bereiken. We hebben het hier recent allemaal aan den lijve ondervonden. Vrijdag in de vroege ochtend op stap. Eerst naar dierenarts Sofie, daarna om medicijnen waarbij, zoals verwacht vanwege de eerdere verwarrende berichtgeving, enige onduidelijkheid bestond. Maar na wat geduld aan de dag te hebben gelegd is het uiteindelijk goedgekomen. Op de terugweg om gebak omdat we nog wat te vieren hadden. Toen ik thuiskwam moest Jan alweer op pad naar de rugtherapeut. Ik heb wederom een stukje boekhouding voltooid. Wat kastjes heen en weer gesjouwd in een poging om het huis en daarmee ons leven op orde én gezellig te houden. Op zaterdag heb ik heel hard gewerkt voor mijn buitenshuisbaas. Hard gewerkt, veel gedaan omdat werkelijk alles, wat dat betrof, op rolletjes liep. En natuurlijk gaat ook op zo’n dag, al het andere gewoon door. De was, afwas, voeren, uitlaten en de zorg mag en kun je hier natuurlijk niet zomaar een dag verzaken. Dus zaterdagavond nog even doorgeknald zodat ik einde van het televisiedrieluik over Bauke niet hoefde te missen. Op zondagochtend spullen opgezocht, de was van Joyce opgevouwen en samen met Nique naar Joyce toe. Daar hebben wij haar kamer anders ingericht en ook wat gezelliger aangekleed. Ze is natuurlijk steeds meer zorgafhankelijk en bijvoorbeeld zo’n passieve tillift, behoefte veel vrije werkruimte. Daar was haar kamer niet op ingericht waardoor de zorg het meubilair steeds opnieuw aan de kant schoof wat de sfeer niet ten goede kwam. We hebben hard gewerkt en ik vond het resultaat echt verbluffend, super goed uitgepakt. Ik wilde daarna nog boodschappen doen maar ik was helemaal kapot. Dus naar huis en daar de noodzakelijke taken volbracht onder het genot van wat extra pijnstilling. Vanochtend moesten er hier wat knopen worden doorgehakt aanstaande bestellingen extra unit. Knopen doorhakken is niet perse de specialiteit van Jan maar het is toch gelukt. Vervolgens moest Jan naar de tandarts en daarna naar de huisarts. Daarna kon ik om boodschappen. Veel boodschappen! Dus nu heel even zitten, dagboek bijwerken en nog even door. Morgen hoop ik eens te kunnen proberen om een stukje met Lena aan de riem te kunnen lopen. De gladheid weerhield ons daar eerder van. We gaan het zien!

Eén reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Menu