STEUN DE DIEREN WAAR NIEMAND ANDERS ZICH NOG OM BEKOMMERT!
Gevarieerd
Gevarieerd

Gevarieerd

Afgelopen woensdag was weer één van die vaste ‘ren je rot’ dagen vanwege bezoek aan Joyce. In de ochtend na het voeren haar was gestreken en gevouwen. Alles wat meeging naar de accountant nogmaals gecheckt op compleet zijn. Wie mij een beetje kent weet dat boekhouden en Els een onmogelijke combi is en alleen maar dankzij die lieve, handige Rina kon ik ruimschoots op tijd alles overdragen aan onze accountant. Bezoekje aan Joyce gebracht en haar blijdschap maakt al dat haasten, rennen en vliegen meer dan de moeite waard. Bovendien had bij mijn binnenkomst een grote lieverd dienst en nam bij mijn vertrek haar meest favoriete verzorger die dienst over. Dan is er überhaupt al een goede sfeer en voelt Joyce zich absoluut prettig en op haar gemak. Ter illustratie wat dat voor verschil maakt: haar favoriete verzorger werkt er nu anderhalf jaar en heeft haar nog nooit kalmerende/rustgevende middelen hoeven verstrekken. Dat in schril contrast tot anderen waarbij die medicatie nagenoeg tot de orde van de dag behoort. En dan verlaat ik het verzorgingstehuis toch met een geheel ander gevoel. En weet u, drie en halfjaar geleden heb ik de zorg voor de dagelijkse warme maaltijden van de destijds nog zelfstandig wonende Joyce op me genomen. Ruim een jaar later ging haar mentale conditie in volle vaart achteruit tengevolge van een delier. Gedurende die periode kwam daar een enorme berg zorg en zorgen bij. Van ontbijt, lunch, warme maaltijd tot het beheersen van paniekaanvallen, ook ‘s nachts. Na opname werd ik zo’n beetje als vanzelfsprekend haar mentor/eerste contactpersoon. Gaandeweg begon ik te beseffen dat ik anders denk over omgaan met mensen met dementie dan een groot aantal anderen. Ik wilde en wil haar zoveel mogelijk zelf laten beschikken en beslissen! Daar waar dat niet langer tot de mogelijkheden behoort tracht ik in haar geest te handelen en te beslissen. Maar ik zeg het eerlijk: ik had nooit verwacht dat de zorg voor én over iemand ooit voor zo’n groot deel mijn leven zou gaan bepalen. Ik vind het ook absoluut niet gemakkelijk! Vooral vanwege het verschil in denkwijze voor wat betreft haar eigenwaarde die ik, kosten wat kost, zolang als maar mogelijk wil bewaren. Donderdag heb ik nagenoeg de gehele dag en avond gewerkt voor mijn buitenshuisbaas. En ik heb er zelfs een werkje bij, een maandelijkse column. Geeft niets, ik doe dat graag. Vandaag was er een graafmachine aan het werk op ons terrein. Voorbereidende werkzaamheden voor vervanging hekwerk wat morgen een vervolg krijgt. Tenminste, dat hopen we. Want als we de afgelopen tijd één ding hebben geleerd is het wel dat voltooiing, uitvoeren van werkzaamheden pas een feit is als de uitvoerders daarvan ook daadwerkelijk hier aanwezig zijn. Chantal kwam vandaag de bestelde paaseitjes brengen. Cadeautje van een van onze lieve volgers voor onze vrijwilligers. Vrijwilliger Cor had weer een lunch gemaakt waarvan in uitbundige sfeer werd genoten. Samen met Marjolein even overlegd over de veiling die nu online is en die een enorme boost behoeft. Hij loopt nog niet zo lekker als we hadden gehoopt. Onze accountant had wat vragen over de mogelijkheid digitale overdracht. Ik dacht ‘eitje’ maar helaas, ik moet Rina vragen om er samen met mij in te duiken. Vandaag een nieuwe vrijwilligster. Ik hoop dat zij het een beetje leuk heeft gevonden en een vaste vrijwilligster zal worden. Maar dat is voor nu natuurlijk even afwachten. Nieuwe vrijwilligers zijn welkom maar het is voor mij iedere keer weer een enorme stap. Iets wat natuurlijk niet heel veel mensen begrijpen maar hetgeen wat wij voor de dieren doen gebeurt wel binnen de kern van ons bestaan. Dientengevolge neem je vrijwilligers op in hart en huis. Wanneer dat dan verkeerd afloopt, zoals recent met vrijwilliger Jaco waar ik juist zo dol op was, het geval was, dan betekent dat voor mij persoonlijk, gevoelsmatig een enorme dreun op een uitermate gevoelige plek. En mijn normaliter al niet te negeren kluizenaarsgen doet dan ontzettend zijn best om mij te overreden om een volledig geïsoleerd leven te leiden. Iets wat natuurlijk hier niet echt tot de mogelijkheden behoort.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Menu