STEUN DE DIEREN WAAR NIEMAND ANDERS ZICH NOG OM BEKOMMERT!
Een week in vogelvlucht
Een week in vogelvlucht

Een week in vogelvlucht

En het vliegt hier dan ook daadwerkelijk voorbij. Dinsdag had ik zo’n dag waarvan je er simpelweg niet teveel moet hebben. Echt zo’n ‘ren je rot’ dag en aan het einde heb je geen idee wat je nu eigenlijk hebt gedaan. Vanwege de slagregen was de stroom achter uitgevallen en dan moet de boel gewoon drogen voordat het weer functioneert. Voor de vrijwilligers die willen stofzuigen is het rete onhandig en ik was een beetje het poppetje wat hoop hield en bleef proberen of het alweer wilde werken. Het goede nieuws van de dinsdag was dat het zwarte kittentje van moederpoes Meike werd geadopteerd door hele lieve mensen. Het betrof familie van Dier en Projecters en dat maakte een huisbezoek, omdat de situatie bekend was, onnodig. Jan was in de middag nog naar de speciale rugtherapie, bracht daarna een bezoekje aan een dierenwinkel en was dus geruime tijd afwezig. Ik heb moeite om te functioneren als er ergens midden op de dag een afspraak staat want dat moment regeert dan mijn hele dag. Zal wellicht een leeftijdsprobleempje zijn want vroeger had ik dat niet. Macha had wat bloed bij de urine, urinestaaltjes laten controleren en de diagnose was een stevige blaasontsteking. Die zit nu dus aan de antibiotica. Woensdagochtend haasten want in de middag een bezoek aan Joyce. En dan is er in de ochtend geen tijd voor getreuzel. Het gaat haar niet best, komende week onderzoeken en ik zeg het eerlijk, ik vrees de uitslagen wel een beetje. Reden temeer om haar nog te laten genieten van alle kleine dingen waaraan ze nog plezier beleeft. Dus kleine verrassingen zoals een orchidee, een kussentje met een geweldige tekst en meer van dat soort dingetjes. Ik moest op tijd terug zijn want de auto moest voor sluitingstijd bij de garage zijn vanwege een geluidje wat ons er niet helemaal bij leek te horen. Op donderdag de gebruikelijke gang van zaken met als dieptepunt afscheid van het vloerkleed in de kamer. Ik persoonlijk vond het het leukste kleed op aarde maar de honden hadden, hoe zal ik het zeggen, het patroon wat aangepast en ik kreeg het niet meer in de originele staat, noch kleuren schoongepoetst. Ander supersaai vloerkleed, maar in de goede kleur, was gearriveerd. Meubels aan de kant, even poetsen en weer terug op zijn plaats. Dankjewel vrijwilligster Karin voor het meesjouwen en tillen. Verder hebben we de hele week redelijk op tijd en gezond gegeten en dat is voor ons alweer heel wat. Op vrijdag veel hulp van vrijwilligers. Jan deed inkopen voor de uitbreiding hondenunits en reed van hot naar her. En ik, ik heb de ramen gezeemd en dat terwijl ik daar helemaal niet goed in ben… Maar ze verkeerde nu in een fase waarvan ik dacht dat ze er toch niet meer op achteruit zouden kunnen gaan. En ik moet zeggen, dat is ook zo! Missie geslaagd. Verder was ik de hele week tussendoor druk om een hondje van een overleden man aan een nieuw baasje te helpen. Want achter de schermen deed ik al vreselijk mijn best en toen ontving ik opeens een bericht dat de familie had besloten de hond te laten inslapen. Dat voelt dan weliswaar naar emotionele chantage maar linksom of rechtsom, het dier is en blijft onschuldig. Gelukkig gaat een dame, die eerder al had aangegeven het te willen proberen (maar wij houden niet van overhaast beslissingen) nu kennismaken. Verder achter de schermen nog bezig met een groot aantal honden waaraan wij geen opvang kunnen bieden maar waarin we wel meedenken in oplossingen in plaats van in problemen. Vandaag heel vroeg uit bed vanwege geplande grondwerkzaamheden waarbij we hulp krijgen. Tot later…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Menu