STEUN DE DIEREN WAAR NIEMAND ANDERS ZICH NOG OM BEKOMMERT!
Bizarre dagen
Bizarre dagen

Bizarre dagen

Afgelopen dinsdag heb ik de kerstboom gezet en nog wat versierselen geselecteerd tussen bewaren en weggooien. Ik heb gewacht op iemand die niet kwam maar die niet het fatsoen had omdat even te melden. Er kwam een poesje terug die we vorig jaar als kitten hadden geplaatst. Het poezenmeiske zou onzindelijk zijn. We hebben haar even in een bench in de Kattine geplaatst zodat we konden zien of er misschien een medische oorzaak zou zijn. Inmiddels is gebleken dat ze hier wel op de bak gaat en dat er eigenlijk niets mis lijkt met haar. Dinsdag laat in de middag werd onze Grand Old Lady Macha ziek. Erg ziek. Later op de avond kon ze ook niet meer lopen. Medicatie in overleg met de dierenarts maar we hadden ook iets nodig vanuit de humane geneeskunde en dat moet dan wachten op de openingstijden van de volgende dag. Jan en ik vreesden echt dat de tand des tijd grip op haar had gekregen en hielden ons hart vast. We hadden een slapeloze nacht en waren om beurten bij haar. Dat is heftig en ook Philip was die mening toegedaan. Want ook zijn nachtrust werd continu verstoord. Die kan dan echt gaan steunen en kreunen met een uitdrukking op zijn kop die boekdelen spreekt. Maar goed, op een gegeven moment, ongeacht hoe zwaar die nacht ook is, wordt het weer ochtend en kunnen we weer wat meer voor ons oudje betekenen. Dus eerst op jacht naar de benodigde medicatie. Verder zijn we die dag een beetje doorgesukkeld en langzaam verbeterde haar situatie. Nog lang niet de oude maar we kregen weer hoop. Die nacht wel naar bed maar paar keer opstaan om haar vredig slapend aan te treffen. Op een gegeven moment werd ik wakker van de telefoon. Het eerste wat je dan denkt is dat het niet goed gaat met Joyce. Het was Betty, de pleeg van onze Truus. Haar man was opgenomen met een enorme heftige hersenbloeding of herseninfarct. Nu had Truus afgelopen zondag bezoek gehad van aspirant adoptanten die maandag al hadden laten weten absoluut voor haar te willen gaan. Of ik het ermee eens was dat deze mensen haar vervroegd ophaalde? Natuurlijk niet. Gelukkig iemand in de buurt die het huisbezoek kon doen. Alles oké en Truus werd opgehaald. Respect voor Betty om dit alles, zelfs onder deze intens trieste omstandigheden zo keurig te regelen. In de middag kwam Sofie. Zij ging 1 december zelf onder het mes waarna een vereiste herstelperiode werd ingecalculeerd. Ze wilde ook even zelf zien hoe het nu met Macha ging. En na een toverspuitje van haar is onze Macha zelfs weer helemaal de oude. Ze onderzocht de poes die niet zindelijk zou zijn. Van Gerard zijn getergde huid werd wat monsters afgenomen die naar het lab werden gestuurd. Na de goedbedoelde acupunctuur is zijn huid zwaarder aangedaan dan ooit tevoren. Hond Canou kreeg een injectie, de oogjes van Mariëlle werden onderzocht en meer van dat soort dingetjes! Deze ochtend gingen Jeanet en ik vroeg op pad om een kleine hondendame, voormalig fokteefje, op te halen. Ze beet van angst wild om zich heen maar lijkt nu al te bedaren. Hier werd hard gewerkt. Voorbereidingen getroffen voor de afhaaldag. En morgen verder…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Menu