STEUN DE DIEREN WAAR NIEMAND ANDERS ZICH NOG OM BEKOMMERT!
Achtbaan met 24 loopings
Achtbaan met 24 loopings

Achtbaan met 24 loopings

En dat voor iemand met hoogtevrees, die zichzelf tot de heldenstatus verheft op het moment dat ze een lampje durft te verwisselen terwijl ze op het onderste treetje van het keukentrapje staat. Ik heb geen idee wat ik moet schrijven, of beter gezegd, hoe ik het moet schrijven. Want hoe omschrijf je de mengeling van intens verdriet die het overlijden van een goede vriendin op de juiste wijze weergeeft? Het gemis van iemand die er gedurende 20 jaar was in mijn donkerste dagen en inktzwarte nachten? Het gevoel van ongeloof, wanhoop en het alleroverheersende gevoel van onrecht? Niet dus! Want daar zijn geen woorden voor. In ieder geval niet binnen mijn woordenschat die te doen gebruikelijk toch erg omvangrijk is. Daar komt nog bij dat we de vele taken die Bab had binnen de stichting nu anders moeten gaan indelen/verdelen. Een ieder weet dat een administratie op velerlei wijze ten uitvoer kunnen worden gebracht en dat een ieder dat op zijn of haar eigen manier doet. Behalve ik want een ieder die altijd maar roept dat Els alles kan heeft mij nog nooit met enige cijfers in de weer gezien. Bovendien is Bab alleen al volkomen onmisbaar omdat die mij altijd herinnerde aan de kosten die de (zeker de verwaarloosde) dieren nu eenmaal met zich meebrengen. Het maalt in mijn hoofd en vermengd zich aldaar met het immense verdriet tot één grote chaos waar ik orde in aan zal moeten brengen! En dat vind ik vooralsnog een grote opdracht! Anderzijds kunnen we Bab geen grotere eer betuigen dan door te gaan met wat we deden, ons bekommeren om de dieren die nergens anders meer terecht kunnen. En daar hebben we geld voor nodig dus ook dat is een grote zorg! Afgelopen donderdag namen we dus voorgoed afscheid van Bab. Een laatste aardse groet aan haar die erg veel voor mij persoonlijk heeft betekend, zo ook voor de dieren. En nu moeten we dus door zonder haar en, zoals ik al schreef, weet ik nog even helemaal niet hoe we dat voor elkaar gaan krijgen want wat zal ze gemist worden. Dan word ik ook nog geacht het hoofd te bieden aan allerhande grote en kleine probleempjes, realiseer ik mezelf terdege dat de rol van ‘alles kunner’ mij vaak wordt toegedicht als drogreden om de problemen bij mij neer te leggen. Maar eerlijk is eerlijk: ik heb er zelf al genoeg. Het hartje van hond Abu is na terugkeer van de kortstondige mislukte adoptie gebroken en als er al sprake was van verlatingsangst heeft die angst een enorme boost gekregen want hij kruipt het liefste in mijn broekzakken. Het is een gevoelig hondje die eerder meer open, meer onbevangen was dan nu en dan neem ik het mezelf kwalijk dat ik absoluut en 100% zeker uitging van een geslaagde match. Helaas, pindakaas. Maar gebroken dierenharten, breken ook het mijne en dat lag al zo’n beetje aan gruzelementen. Ik vroeg Jan of hij het een goed idee zou vinden om een clausule in het contract op te nemen dat mensen het tenminste twee of drie maanden proberen want een adoptie heeft tijd nodig. Eerlijk gezegd schoot hij ervan in de lach. ‘Schrijf een boek schat, geef het mee maar ik weet zeker dat de mensen eerder bellen dan dat ze het boek lezen.’ Met andere woorden, het leek hem volkomen zinloos! En ook al werpt zijn terugkeer een schaduw op al het andere, we mogen de goede dingen niet uit het oog verliezen. Springer Truus, onze zogenaamd dorpsgek voordat we ons realiseerde dat ze een getraind jachthondje was, verblijft in pleeg en die doet het daar fantastisch! De voormalige doodsbange labrador Mambo was al veel minder angstig maar behoefde nog steeds veel voorzichtigheid, aandacht en inlevingsvermogen. Hij werd afgelopen woensdag herplaatst en doet het echt heel erg goed. Of beter gezegd, zijn adoptanten en de daar aanwezige oudere, wijze hond, doen het heel erg goed! Plaatsen is belangrijk want in de eerste plaats is het voor de dieren heel erg goed om echt thuis te komen, verder wachten er nog een aantal waar het bij plaats tekort alhier niet goed mee af zal lopen én de winter is in aantocht dus alles wat leeft, voelt en ervaart moet er tegen die tijd letterlijk en figuurlijk, warm bij kunnen zitten. Dus ook daar wordt aan gewerkt en ook daar is geld voor nodig! We hebben dus geen tijd, geen mogelijkheid om lang in een hoekje te gaan zitten treuren. We moeten door! En dat doen we ook want ondanks alles werd vondeling Barthelomeus afgelopen donderdag gecastreerd. Werd er één van de Maine Coon dames besproken. Leek er interesse en zelfs al bezoek voor Maine Coon kater Guust die dan pas weer later terecht zou kunnen dus wordt het afwachten voor die aspirant adoptanten of hij nog beschikbaar is op het moment dat het hen uitkomt. Guust heeft recht op een voor altijd thuis-huis op het moment dat hij er klaar voor is en dat is hij. Een vriendelijk verzoek aan alle mogelijke aspirant adoptanten voor onze dieren: graag pas reageren, kennismaken en dergelijke op het moment dat ze welkom zijn! Want we bewaren absoluut geen dieren die klaar zijn voor adoptie! Gisteren ben ik begonnen met de puinzooi binnen ons woongedeelte aan te pakken want dat is er de laatste tijd ernstig bij ingeschoten. Niet erg, we zijn wel wat gewend maar moet op den duur wel gebeuren. De dierenwas gaat altijd boven de mensenwas en dan krijg je op den duur nood aan dingen. De vloerkleden werden gereinigd met een professioneel apparaat. Er volgde nogal wat gespray met anti vlo middel om te voorkomen dat kleine zwarte ‘spring in het veldjes’ hun intrede zouden doen. Soms moet meubilair van zijn plaats, bedden worden verschoond en moeten wij tegen de herfst/winter ons huiselijke vochtprobleem het hoofd weten te bieden. De stichting kreeg van een ontzettend lieve dame miniatuurhuisjes voor de verkoop die veilig bewaard moeten worden, het zijn precaire, fragiele kunstwerkjes! Vandaag kwamen twee super lieve mannen, vrijwilligers van het klusteam van vorige week de onvoltooide werkzaamheden aan één van de dierenunits nog afwerken. Hoe top is dat! Ik schreef het al: een achtbaan met 24 loopings!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Menu